#20405 26.10.2007 01:42:04
Dziewictwo oznacza stan człowieka, mężczyzny lub kobiety, przed podjęciem stosunków seksualnych. Innymi słowy, kobieta jest dziewicą, a mężczyzna prawiczkiem, jeśli nie współżył seksualnie z drugim człowiekiem.
Kobiety [edytuj]
Częsty pogląd utożsamiania dziewictwa z istnieniem u kobiety błony dziewiczej jest uważany przez naukowców za błędny. Potwierdzone naukowo są przypadki kobiet, które rodziły się bez wykształconej błony dziewiczej. Błonę dziewiczą, jak każdy element ciała można również stracić niekoniecznie współżyjąc z drugim człowiekiem. Może ona ulec uszkodzeniu również podczas wypadku, intensywnego uprawiania pewnych rodzajów sportu, a także podczas zabiegu lekarskiego lub masturbacji albo niewłaściwego używania tamponów itp. Z drugiej strony znane są przypadki, że błona dziewicza nie uległa przerwaniu podczas stosunku seksualnego. Często w takich przypadkach stosuje się specjalne nacięcie lekarskie. Jakkolwiek w większości przypadków obecność błony dziewiczej pokrywa się z faktycznym nie odbywaniem stosunków seksualnych w przeszłości, to jednak wspomniane wyżej przypadki negują tę metodę jako wiarygodną. Ponadto utożsamianie dziewictwa z faktem istnienia błony dziewiczej jest mylne w przypadku uprawiania seksu analnego lub bez penetracji — w stosunku do takich osób (uprawiających różne rodzaje seksu oprócz stosunku waginalnego i przez to mających zachowaną błonę dziewiczą) używane jest czasem określenie "półdziewica" (na podstawie powieści "Półdziewice", fr. Les Demi-vierges francuskiego pisarza Marcela Prévosta z 1894 r.). Podobnie kobieta, która uległa wypadkowi i straciła błonę dziewiczą, może nadal być uważana za dziewicę.
"Przywracanie" dziewictwa [edytuj]
Utożsamianie dziewictwa z istnieniem błony dziewiczej powoduje, że czasem wykonywane są zabiegi "przywracania dziewictwa", czyli różnego rodzaju zabiegi operacyjne mające odtworzyć błonę dziewiczą lub przynajmniej stworzyć u partnera danej kobiety wrażenie obecności błony dziewiczej (tzn. opór, "krwawienie" przy stosunku). Należy podkreślić, że w najlepszym przypadku tak "zrekonstruowana" błona dziewicza może zostać pomylona z autentyczną tylko podczas pobieżnego badania ginekologicznego, natomiast zawsze zostanie zidentyfikowana podczas dokładnego badania wykonywanego przez doświadczonego specjalistę medycyny sądowej — jest to istotne w krajach islamskich, gdzie coraz powszechniejsze jest poddawanie narzeczonej przed ślubem badaniu ginekologicznemu; lekarz taki w sytuacji braku (lub obecności naruszenia) błony dziewiczej staje przed dylematem, że ujawniając prawdę spowoduje zabójstwo kobiety przez jej rodzinę z powodu "zhańbienia honoru", a kłamiąc narazi się na zemstę obu rodzin, kiedy sprawa zostanie wykryta; przy dobrze wykonanej rekonstrukcji w razie wykrycia sprawy zawsze może się usprawiedliwić, że niedokładnie zbadał, a nie że celowo kłamał i tym samym uniknąć odwetu. Przyczyny poddawania się takim zabiegom to:
chęć oszukania partnera i/lub otoczenia z powodu:
uwarunkowań kulturowych — np. w krajach islamskich brak dziewictwa u panny młodej upoważnia męża do zerwania związku i naraża kobietę na odwet jej rodziny (aż do "zabójstwa honorowego"
; w nieco łagodniejszej formie dotyczy to krajów latynoamerykańskich. Natomiast w krajach Południowo-Wschodniej Azji zabieg ten może być wykonywany u młodocianych prostytutek, aby uzyskać wyższą cenę u klienta, ponieważ w tym regionie powszechnie wierzy się, że seks z dziewicą "wzmacnia" mężczyznę;
uwarunkowań indywidualnych — kobieta i/lub jej rodzina mogą uważać "dziewictwo" za sposób na doprowadzenie do małżeństwa z "dobrą partią".
czynniki medyczno-psychologiczne:
taki zabieg może być wykonywany u wcześniej niewspółżyjących seksualnie ofiar gwałtów, ponieważ może im pomóc odzyskać równowagę psychiczną;
taki zabieg może stanowić końcowy etap operacyjnego wytwarzania narządów płciowych u kobiet, które urodziły się z ich brakiem lub niedorozwojem.
pozostałe czynniki — np.:
chęć podkreślenia w ten sposób przez kobietę faktu zerwania z dotychczasowym "złym życiem";
chęć lepszego "powtórzenia ślubu" — czasem (dość popularne w USA) para małżeńska z okazji którejś rocznicy ślubu może chcieć powtórzyć ceremonię, wyjechać w to samo miejsce etc., a jeśli kobieta była w dniu ślubu dziewicą, to "rekonstrukcja dziewictwa" ma ułatwić powtórne przeżycie nocy poślubnej sprzed lat, kiedy kobieta straciła dziewictwo.
Mężczyźni [edytuj]
Dla mężczyzny, który nie współżył seksualnie, w języku polskim stosuje się określenie "prawiczek", gdyż nie został on jeszcze "zdeprawowany" przez stosunek seksualny (który dawniej powszechnie utożsamiano z grzechem pierworodnym - współcześni komentatorzy Biblii przeważnie odrzucają taką interpretację). Określenie to często bywa uważane za pejoratywne i ośmieszające w przypadku dorosłych mężczyzn.
Dziewictwo w kulturze [edytuj]
Dziewictwo jako swego rodzaju wyjątkowy stan seksualny człowieka w wielu kulturach nacechowane jest treściami symbolicznymi i sakralnymi.
Grecja i Rzym [edytuj]
W zachodnim kręgu cywilizacyjnym dziewictwo stało się stanem o szczególnym znaczeniu sakralnym w starożytnej Grecji (gdzie obowiązywało tzw. sybille, czyli wieszczki świątynne) oraz w Rzymie (westalki, kapłanki bogini Westy). Niektóre mity greckie mówią też o składaniu ofiar z dziewic i młodych (zapewne nietkniętych seksualnie) chłopców.
Żydzi [edytuj]
U Żydów w starożytności rozumienie dziewictwa było bardzo nieprecyzyjne. Obowiązywało (przynajmniej od pewnego momentu) tabu przedmałżeńskiej seksualności, tak więc stanem postulowanym było dziewictwo zarówno pana młodego, jak i panny młodej, dlatego m.in. małżeństwo miało miejsce w tak wczesnym wieku (dziewczynki wydawano zwykle za mąż między 12 a 14 rokiem życia - preferowano czas w okolicach pierwszej miesiączki). Żydzi nie mieli jednak w starożytności jasno sprecyzowanej kategorii dziewictwa. Istniało kilka sposobów jego definiowania:
dziewicą mogła być oczywiście dziewczyna przed pierwszym stosunkiem seksualnym;
dziewicą mogła też jednak być dziewczyna przed pierwszą miesiączką; wobec tak wczesnego wieku, w jakim dziewczęta wydawano za mąż, zdarzało się, że mogła być dziewicą w tym sensie, a nie być już w poprzednim;
kategorii dziewictwa Żydzi używali również w starożytności wobec osób już po ślubie, jeśli tylko małżeństwo to było ich pierwszym związkiem seksualnym; mówiło się czasem o tym, że osoba była czyjąś dziewiczą małżonką od kilku lat - oznaczało to, że przed tym małżeństwem nie miała nikogo innego;
Historyk Geza Vermes sądzi, że w tych nieścisłościach semantycznych tkwi źródło dogmatu o niepokalanym poczęciu i dziewiczym macierzyństwie Marii, matki Jezusa.
Średniowiecze [edytuj]
W średniowieczu dziewictwo stało się postulowanym stanem idealnym dla kobiety. W nauczaniu Kościoła katolickiego również dla mężczyzny był to stan pożądany, ale ogólnie ówczesna kultura tego akurat poglądu nie podzielała - w większości społeczeństwa dominował kult męskiej sprawności seksualnej i sukcesów w tej dziedzinie.
Jacques Le Goff sugeruje, że niezwykła rola dziewictwa kobiet w kulturze średniowiecznej brała się z dysproporcji demograficznej między mężczyznami a kobietami. Mężczyźni ginęli w niekończących się wojnach. Poligamia była zakazana, więc propagowanie różnych form dziewictwa odgrywało istotną rolę społeczną w sytuacji nadwyżki kobiet.
Słynne dziewice średniowiecza:
Joanna d'Arc
święta Kinga
Chrześcijaństwo [edytuj]
Współcześnie kościoły chrześcijańskie często zamiast pojęcia dziewictwa używają pojęcia czystości, które nie ma nic wspólnego z fizjologią np. czystość zachowuje ofiara gwałtu. W nauczaniu Kościoła katolickiego szczególnie podkreśla się rolę czystości przedmałżeńskiej.
Islam [edytuj]
Koran (17:32) stanowczo potępia cudzołóstwo i stwierdza że stosunek płciowy może odbywać się jedynie między mężem i żoną. Islam nie jest jednak religią antyseksualną, hadis stwierdza nawet że "małżeństwo jest połową religii".
Kobiety [edytuj]
Częsty pogląd utożsamiania dziewictwa z istnieniem u kobiety błony dziewiczej jest uważany przez naukowców za błędny. Potwierdzone naukowo są przypadki kobiet, które rodziły się bez wykształconej błony dziewiczej. Błonę dziewiczą, jak każdy element ciała można również stracić niekoniecznie współżyjąc z drugim człowiekiem. Może ona ulec uszkodzeniu również podczas wypadku, intensywnego uprawiania pewnych rodzajów sportu, a także podczas zabiegu lekarskiego lub masturbacji albo niewłaściwego używania tamponów itp. Z drugiej strony znane są przypadki, że błona dziewicza nie uległa przerwaniu podczas stosunku seksualnego. Często w takich przypadkach stosuje się specjalne nacięcie lekarskie. Jakkolwiek w większości przypadków obecność błony dziewiczej pokrywa się z faktycznym nie odbywaniem stosunków seksualnych w przeszłości, to jednak wspomniane wyżej przypadki negują tę metodę jako wiarygodną. Ponadto utożsamianie dziewictwa z faktem istnienia błony dziewiczej jest mylne w przypadku uprawiania seksu analnego lub bez penetracji — w stosunku do takich osób (uprawiających różne rodzaje seksu oprócz stosunku waginalnego i przez to mających zachowaną błonę dziewiczą) używane jest czasem określenie "półdziewica" (na podstawie powieści "Półdziewice", fr. Les Demi-vierges francuskiego pisarza Marcela Prévosta z 1894 r.). Podobnie kobieta, która uległa wypadkowi i straciła błonę dziewiczą, może nadal być uważana za dziewicę.
"Przywracanie" dziewictwa [edytuj]
Utożsamianie dziewictwa z istnieniem błony dziewiczej powoduje, że czasem wykonywane są zabiegi "przywracania dziewictwa", czyli różnego rodzaju zabiegi operacyjne mające odtworzyć błonę dziewiczą lub przynajmniej stworzyć u partnera danej kobiety wrażenie obecności błony dziewiczej (tzn. opór, "krwawienie" przy stosunku). Należy podkreślić, że w najlepszym przypadku tak "zrekonstruowana" błona dziewicza może zostać pomylona z autentyczną tylko podczas pobieżnego badania ginekologicznego, natomiast zawsze zostanie zidentyfikowana podczas dokładnego badania wykonywanego przez doświadczonego specjalistę medycyny sądowej — jest to istotne w krajach islamskich, gdzie coraz powszechniejsze jest poddawanie narzeczonej przed ślubem badaniu ginekologicznemu; lekarz taki w sytuacji braku (lub obecności naruszenia) błony dziewiczej staje przed dylematem, że ujawniając prawdę spowoduje zabójstwo kobiety przez jej rodzinę z powodu "zhańbienia honoru", a kłamiąc narazi się na zemstę obu rodzin, kiedy sprawa zostanie wykryta; przy dobrze wykonanej rekonstrukcji w razie wykrycia sprawy zawsze może się usprawiedliwić, że niedokładnie zbadał, a nie że celowo kłamał i tym samym uniknąć odwetu. Przyczyny poddawania się takim zabiegom to:
chęć oszukania partnera i/lub otoczenia z powodu:
uwarunkowań kulturowych — np. w krajach islamskich brak dziewictwa u panny młodej upoważnia męża do zerwania związku i naraża kobietę na odwet jej rodziny (aż do "zabójstwa honorowego"
; w nieco łagodniejszej formie dotyczy to krajów latynoamerykańskich. Natomiast w krajach Południowo-Wschodniej Azji zabieg ten może być wykonywany u młodocianych prostytutek, aby uzyskać wyższą cenę u klienta, ponieważ w tym regionie powszechnie wierzy się, że seks z dziewicą "wzmacnia" mężczyznę; uwarunkowań indywidualnych — kobieta i/lub jej rodzina mogą uważać "dziewictwo" za sposób na doprowadzenie do małżeństwa z "dobrą partią".
czynniki medyczno-psychologiczne:
taki zabieg może być wykonywany u wcześniej niewspółżyjących seksualnie ofiar gwałtów, ponieważ może im pomóc odzyskać równowagę psychiczną;
taki zabieg może stanowić końcowy etap operacyjnego wytwarzania narządów płciowych u kobiet, które urodziły się z ich brakiem lub niedorozwojem.
pozostałe czynniki — np.:
chęć podkreślenia w ten sposób przez kobietę faktu zerwania z dotychczasowym "złym życiem";
chęć lepszego "powtórzenia ślubu" — czasem (dość popularne w USA) para małżeńska z okazji którejś rocznicy ślubu może chcieć powtórzyć ceremonię, wyjechać w to samo miejsce etc., a jeśli kobieta była w dniu ślubu dziewicą, to "rekonstrukcja dziewictwa" ma ułatwić powtórne przeżycie nocy poślubnej sprzed lat, kiedy kobieta straciła dziewictwo.
Mężczyźni [edytuj]
Dla mężczyzny, który nie współżył seksualnie, w języku polskim stosuje się określenie "prawiczek", gdyż nie został on jeszcze "zdeprawowany" przez stosunek seksualny (który dawniej powszechnie utożsamiano z grzechem pierworodnym - współcześni komentatorzy Biblii przeważnie odrzucają taką interpretację). Określenie to często bywa uważane za pejoratywne i ośmieszające w przypadku dorosłych mężczyzn.
Dziewictwo w kulturze [edytuj]
Dziewictwo jako swego rodzaju wyjątkowy stan seksualny człowieka w wielu kulturach nacechowane jest treściami symbolicznymi i sakralnymi.
Grecja i Rzym [edytuj]
W zachodnim kręgu cywilizacyjnym dziewictwo stało się stanem o szczególnym znaczeniu sakralnym w starożytnej Grecji (gdzie obowiązywało tzw. sybille, czyli wieszczki świątynne) oraz w Rzymie (westalki, kapłanki bogini Westy). Niektóre mity greckie mówią też o składaniu ofiar z dziewic i młodych (zapewne nietkniętych seksualnie) chłopców.
Żydzi [edytuj]
U Żydów w starożytności rozumienie dziewictwa było bardzo nieprecyzyjne. Obowiązywało (przynajmniej od pewnego momentu) tabu przedmałżeńskiej seksualności, tak więc stanem postulowanym było dziewictwo zarówno pana młodego, jak i panny młodej, dlatego m.in. małżeństwo miało miejsce w tak wczesnym wieku (dziewczynki wydawano zwykle za mąż między 12 a 14 rokiem życia - preferowano czas w okolicach pierwszej miesiączki). Żydzi nie mieli jednak w starożytności jasno sprecyzowanej kategorii dziewictwa. Istniało kilka sposobów jego definiowania:
dziewicą mogła być oczywiście dziewczyna przed pierwszym stosunkiem seksualnym;
dziewicą mogła też jednak być dziewczyna przed pierwszą miesiączką; wobec tak wczesnego wieku, w jakim dziewczęta wydawano za mąż, zdarzało się, że mogła być dziewicą w tym sensie, a nie być już w poprzednim;
kategorii dziewictwa Żydzi używali również w starożytności wobec osób już po ślubie, jeśli tylko małżeństwo to było ich pierwszym związkiem seksualnym; mówiło się czasem o tym, że osoba była czyjąś dziewiczą małżonką od kilku lat - oznaczało to, że przed tym małżeństwem nie miała nikogo innego;
Historyk Geza Vermes sądzi, że w tych nieścisłościach semantycznych tkwi źródło dogmatu o niepokalanym poczęciu i dziewiczym macierzyństwie Marii, matki Jezusa.
Średniowiecze [edytuj]
W średniowieczu dziewictwo stało się postulowanym stanem idealnym dla kobiety. W nauczaniu Kościoła katolickiego również dla mężczyzny był to stan pożądany, ale ogólnie ówczesna kultura tego akurat poglądu nie podzielała - w większości społeczeństwa dominował kult męskiej sprawności seksualnej i sukcesów w tej dziedzinie.
Jacques Le Goff sugeruje, że niezwykła rola dziewictwa kobiet w kulturze średniowiecznej brała się z dysproporcji demograficznej między mężczyznami a kobietami. Mężczyźni ginęli w niekończących się wojnach. Poligamia była zakazana, więc propagowanie różnych form dziewictwa odgrywało istotną rolę społeczną w sytuacji nadwyżki kobiet.
Słynne dziewice średniowiecza:
Joanna d'Arc
święta Kinga
Chrześcijaństwo [edytuj]
Współcześnie kościoły chrześcijańskie często zamiast pojęcia dziewictwa używają pojęcia czystości, które nie ma nic wspólnego z fizjologią np. czystość zachowuje ofiara gwałtu. W nauczaniu Kościoła katolickiego szczególnie podkreśla się rolę czystości przedmałżeńskiej.
Islam [edytuj]
Koran (17:32) stanowczo potępia cudzołóstwo i stwierdza że stosunek płciowy może odbywać się jedynie między mężem i żoną. Islam nie jest jednak religią antyseksualną, hadis stwierdza nawet że "małżeństwo jest połową religii".