<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"><channel><title>Nasze forum duskysyjne nr.1</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/</link><description> Najlepsze i największe Forum ogólnotematyczne. Forum dla ludzi w każdym wieku, przyjazna atmosfera.ZAPRASZAM i zachęcam do bezpłatnej rejestracji.</description><language>pl-pl</language><atom:link href="https://milosc-zdrada.iq24.pl/rss.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><lastBuildDate>Mon, 07 Mar 2011 09:51:48 +0100</lastBuildDate><item><title>to co kobiety lubia najbardziej</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/101360#k661444</link><description><![CDATA[widze ze kazdy zaglada ale sam nic nie pleca :) ciekawe czy nie kupujecie w internecie czy nie chcecie sie dzielić swoja wiedza :) Pomózmy sobie, naprwde mozemy zaoszczedzic pieniadze. Przedwczoraj, gdy było tak brzydko na dworzu, znowu sobie szperałam w intrernecie. I znalazłam coś ciekawego. Hurtownia rajstop. Ceny hurtowe min. zamówinia prawie jak delaiczne, chyba zrzuce sie z sistra i z kolezanka i zrobimy sobie TAM zkupy. Np. ponczochy samonosne to połowa ceny tej co w sklepach stacjonarnych, a ze idzie wiosana , potem lato mozan sobie sprawic :) dla ciekawskich podaje adres: <a href="http://www.hurtownia-rajstopy.pl/">http://www.hurtownia-rajstopy.pl/</a>]]></description><pubDate>Mon, 07 Mar 2011 09:51:48 +0100</pubDate><dc:creator>huma</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/101360#k661444</guid></item><item><title>Atrakcyjność fizyczna</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4368#k658689</link><description><![CDATA[a tak krócej o atrakcyjności. J mam takie spostrzezenie, ze atrakcyjnym może byc kazdy. Np. ja jako kobieta wiem, ze moja atrakcyjnosc wzrasta wraz z trafnym doborem ubrań, makijazu, fryzury. Najłatwiejszy sposób do nauczenie się tego co mi pasuje, w czym jestem odbierana jako atrakcyjna kobieta to mój sposób od którego zaczynałam. TO sposób w którym sama oceniam siebie. Czyli zaczełam od kupowania bielizny erotycznej sexownej dla siebie. W jednej wygladałam lepiej niz modelka, która ten strój prezentowałaa na opkowaniu bielizny, innym razem całkowicie paskudnie. Po około 7 miesiacach nauczyłam sie co do mnie z bielizny erotycznej pasuje. Polecam ten sposób bo robie to w zaciszu domowym , smam siebie oceniam, dochodze do penych wniosków, i zaczynam sie zmieniac. Widze ze taki a nie inny kształt sukienk mi pasuje bo optycznie. np. wydłuza mi nogi, itp. Polecam. Aby nie wydawac fortuny na bielizne polecam mój ulubiony sklep z tania bielizna- mozna sie potrgowac :) ja wytargowałam 5% upustu przy zakupie 3 rzeczy :)to producent bielizny, o której mówie. <a href="https://www.imaginationinspires.pl">www.imaginationinspires.pl</a> Potem po bieliźnie przeszłam na bizuterie. Po bizuterii na ciuchy. To zajeło mi około 4 miesiecy. Potem fryzura i makijaz i teraz jestem zadowolona. Czesze sie, maluje, ubieram atrakcyjnie. Polecam.]]></description><pubDate>Wed, 02 Mar 2011 09:45:31 +0100</pubDate><dc:creator>huma</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4368#k658689</guid></item><item><title>zarabiam wiecej od męża</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/101554#k655747</link><description><![CDATA[moj maz gra na forexie od 3 lat. Abyscie mnie dobrze zrozumieli polecam zerkanc tu- strona o forexie <a href="https://www.inwestuje.net">www.inwestuje.net</a> On nie pracuje siedzi w domu i inwestuje. Zarabia srednio 2000zł na miesiac. Dzieki temu czuje sie panem domu :) ja chodze do prtacy ale zarabiam znacznie mniej niz on. Namowli mnie abym tez sprobowala grac na forexie. Z grubsza wyjasnil mi o co chodzi a sma studiowal sama literture bez grania przez 1 rok !!! mnie to ominelo -dzieki jego tlumaczeniom zajelo nam to godzine. Bylam neichetna ale kasa wiadomo jak jest potzrebna to trzeba sie zcasem zmusic. Od pol roku gram i przez ostatnio 3 kiesiace zarobiłam miesiecznie około 3000zł zatem o 1000 wiecej. ale maz sie nie ucieszyl poczuj sie żle bo wyszlo ze to ja zarabiam aktualnie wiecej! zle sie z tym czuje , kłócimy sie non stop. On che abym nie grala ale 3000zł piechota nie chodzi nam ta kasa jest potzrebna i on o tym wie, ale duma mu nie pozwala na to patrzeć. Co mam robic, on nie potrafi normalnie ze mna o tym rozmawiać. Od zaru krzyczy, nie umiem mu tego wytłumaczyc ze nie ma w tym nic złego. Co btscie mi poradzili?]]></description><pubDate>Thu, 24 Feb 2011 10:32:08 +0100</pubDate><dc:creator>huma</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/101554#k655747</guid></item><item><title>Podniecenie</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4350#k655158</link><description><![CDATA[Hmm. powiem wam co mi sie przydazyło i mega mnie podnieciło. Zapowiadało sie nieciekawie. Ja stroje koscioły na sluby. Akurat przyszła do mnie paczka z zamówionymi tasiemkami satynowymi ze sklepu intrenetowego, mojego ulubionego zreszta. Jak by ktos potzrebował to podam adres pasmanterii- maja tanie rzeczy , jak ktos tez stroi swoj dom albo zawodowo cos stroi jak ja to sie moze przydac!<a href="http://www.tasiemkiozdobne.pl/">http://www.tasiemkiozdobne.pl/</a> A ze tego dnia odwiedzili mnie rodzice z moim małym braciszkiem 3 letnim, to jak dziecko oczywiscie powyciagał mi te tasiemki, porozwalał mi na łuzku , o czym z poczatku nie wiedziałam. Gdy rodzice pojechali, przyszedł mój partner wchodzimy do sypialni a tam pozwijane, oplatne tasiemki. Mysłałam ze ze wsciekłosci wyjde z siebie. Ale moj wtedy parner uspokoił mnie, usiedlismy na łuzku i powoli zaczelismy je układac- te tasiemi. Trwało to moze zjakies 5 min. Potem zaczelismy sie kochac na tych tasiemkach, nasze ciała były oplatne kolorowymi tasiemkami- boze ale było bajkowo!!! Wtedy złośc mineła, bo wtedy pierwszy i sostatni raz czułam sie tak inaczej!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! POLECAM !!!!]]></description><pubDate>Wed, 23 Feb 2011 09:05:31 +0100</pubDate><dc:creator>huma</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4350#k655158</guid></item><item><title>to co kobiety lubia najbardziej</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/101360#k654579</link><description><![CDATA[Kazda z nas chyba lubi robic zakupy. Kazda to robi z innych pobudek najczesciej powodem pujscia do sklepu jest: - poprawienie sobie humoru - cheć posiadania czegos nowego - dla rozrywki - dla orientacji co w trawie piszczy :) - itp., ... Co kupujecie najczesciej? Gdzie kupujecie i dlaczego akurat to? Ile mniej wiecej na te rzeczy wydajecie i z jka cząstotliwoscia? Jakie sklepy, marki polecacie? To wsztsko mozemy to opisywac! Ja jako pierwszam powiem, ze uzalezniona jestem chyba od ponad roku od zakupów internetowych!!!! Uwilbiam sobie przysiasc w domu przed laptopem i sobie poszperac w sklepach inetrnetowych. Najczesciej kupuje jednak seksowna bieliznę- taka juz jestem mysle tez o moim partnerze- aby sie nie wsciekał ze tylko sobie kupuje to zawsze mam wymówke ze bielizne wkładam ja ale to on ja oglada :) Kupuje tam 1x na 2 tygodnie. Jka trafie na coś extra i jestem przy kasie to potrafie w meisiacu na ciuszki, bielizne i dodatki wydac 300zł. ALE TO RZADKO!!! nAJCZESCIEJ JEDNAK SZUKAM TANICH RZECZY, PROMOCJI. moja ostatnia zdobycz: <a href="http://www.imaginationinspires.com/product_info.php?products_id=93&amp;osCsid=f42f255592a4be65f94d699604a91005">http://www.imaginationinspires.com/product_info.php?products_id=93&amp;osCsid=f42f255592a4be65f94d699604a91005</a> gorset kate i jak sie wam podoba?]]></description><pubDate>Tue, 22 Feb 2011 09:38:18 +0100</pubDate><dc:creator>huma</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/101360#k654579</guid></item><item><title>Uzależnienie</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4471#k20836</link><description><![CDATA[Uzależnienie - nabyta silna potrzeba wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji. W praktyce określenie to posiada kilka znaczeń. Charakterystyka [edytuj] Uzależnienie fizjologiczne (ang. physiological dependence), zwane też czasem fizycznym, to nabyta silna potrzeba stałego zażywania jakiejś substancji odczuwana jako szereg dolegliwości fizycznych (np. bóle, biegunki, uczucie zimna, wymioty, drżenia mięśni, bezsenność). Zaprzestanie jej zażywania (odstawienie) prowadzi do wystąpienia zespołu objawów, które określa się jako zespół abstynencyjny (zespół z odstawienia). W leczeniu stosowana jest detoksykacja, czyli odtrucie. Substancje uzależniające [edytuj] Grupa substancji, których nadużywanie prowadzi do uzależnienia fizjologicznego jest niewielka. Najważniejsze z nich to (w nawiasie nazwa choroby polegającej na uzależnieniu od danej substancji): Nikotyna (Nikotynizm) – najpowszechniejsze uzależnienie fizjologiczne na świecie Alkohol etylowy (Alkoholizm) Opioidy (heroina i morfina) Barbiturany (pochodne kwasu barbiturowego) stosowane jako leki nasenne. niektóre steroidy (zwane niesłusznie sterydami) Do uzależnienia fizjologicznego nie prowadzą amfetamina (zdania badaczy są podzielone), LSD, kofeina, THC ani wiele innych substancji psychoaktywnych stosowanych rekreacyjnie. Ciekawym przykładem wywoływania czystej zależności fizjologicznej przy braku psychicznej są niektóre pochodne steroidów. Zależność ta jest na tyle silna, iż leków tych nie można odstawić nagle, gdyż może zagrozić to życiu pacjenta. Walka z uzależnieniem fizjologicznym [edytuj] Walka z uzależnieniem fizjologicznym przy dzisiejszym stanie wiedzy jest dość łatwa, często stosuje się środki pomocnicze (zapobiegające negatywnym efektom i zmniejszające ból) na czas kuracji i powoli zmniejsza się dawkę danej substancji. Nagłe odstawienie niektórych substancji może być niebezpieczne – w przypadku alkoholu może prowadzić do delirium tremens. W ciężkich przypadkach uzależnienia od opiatów, stosowana jest kuracja metadonowa lub buprenorfinowa. W lżejszych przypadkach stosowane są duże dawki diazepamu (Relanium). Zmiany receptorowe, przepuszczalność błon komórkowych, produkcja enzymów i neuroprzekaźników potrafią dość szybko się cofać do stanu prawidłowej homeostazy. Tak więc uzależnienie fizjologiczne stanowi niewielki problem w porównaniu do uzależnienia psychicznego. Wszystkie narkotyki wywołują – jeśli używa się ich względnie często i względnie systematycznie – wystąpienie zależności (uzależnienia) na poziomie psychicznym. Niemożliwa jest sytuacja wystąpienia objawów zależności fizycznej przy braku uzależnienia psychicznego, często natomiast zdarza się sytuacja odwrotna. Szczególnie ma to miejsce w przypadku nadużywania substancji nie powodującej trwałej adaptacji organizmu (komórek), jak wymienione wyżej THC, czy niektóre psychodeliki. Prowadzone są badania nad przydatnością ibogainy w walce z uzależnieniami. Terapia tym środkiem prowadzona już jest między innymi w USA. Metoda ta, ma dużą skuteczność – nawet 50% heroinistów po jednorazowym użyciu ibogainy odeszło od nałogu. W Polsce prowadzone są badania nad możliwością uzyskania z ibogi preparatów pozbawionych właściwości toksycznych w celu wykorzystania w terapii uzależnień. Uzależnienie psychiczne [edytuj] Charakterystyka [edytuj] Uzależnienie psychiczne (ang. psychological dependence), znane też jako psychologiczne, to nabyta silna potrzeba stałego wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji, której niespełnienie jednak nie prowadzi do poważnych fizjologicznych następstw. Jego cechy to: wzrost napędu związanego z poszukiwaniem środka uzależniającego wzrost tolerancji na działanie środka (obniżenie efektu przyjemności, który on dostarcza) kompulsywna konsumpcja środka kosztem swojego zdrowia oraz otoczenia osłabienie woli obsesja brania i natręctwa myślowe utrzymujące się i nawracające nawet po wieloletniej abstynencji samooszukiwanie się usprawiedliwiające wykonywanie danej czynności (związane z psychologicznymi mechanizmami obronnymi) fizyczne wyniszczenie, brak zainteresowania otoczeniem niezwiązanym ze środkiem i jego zdobywaniem wypalenie emocjonalne prowadzące do samobójstwa Zależność psychiczna to stan, w którym osoba dotknięta tą chorobą nie potrafi bez pomocy z zewnątrz przerwać zachowań kompulsywnych związanych ze zdobywaniem i konsumpcją. Nieleczona zależność psychiczna od substancji chemicznych prowadzi najczęściej do więzienia, szpitala psychiatrycznego, a w końcu i śmierci. Obecnie nie są znane skuteczne metody leczenia uzależnienia psychicznego od substancji chemicznych. Możliwe jest zatrzymanie kompulsywnych zachowań ale nie całkowite wyleczenie. Mimo mylącej nazwy, uzależnienie psychiczne ma swoje fizyczne (neurologiczne) podłoże i jest tak samo realne jak uzależnienie fizjologiczne z tą różnicą, że zmiany które powoduje nie cofają się samoistnie, albo cofają się bardzo wolno w skali życia osobnika. Czynności uzależniające [edytuj] Uzależnienie psychiczne mogą wywoływać różne przyjemne czynności: samopodawanie związków chemicznych wywołujących tzw. preferencje miejsca u zwierząt doświadczalnych Preferencja miejsca polega na tym, iż zwierzę po pewnym czasie preferuje klatkę z wodą zawierającą narkotyk względem klatki zawierającej czystą wodę. Wszystkie substancje o działaniu &quot;nagradzającym&quot;, czyli narkotyki dają pozytywny wynik w tym teście. nadmierna dbałość o tężyznę fizyczną masturbacja seks, uzależnienie seksualne praca kupowanie jedzenie słodycze telewizja internet (test uzależnienia od internetu) hazard i gry komputerowe samookaleczanie Walka z uzależnieniem psychicznym [edytuj] Walka z uzależnieniem psychicznym zależy w głównej mierze od woli osoby uzależnionej. Jako, że wola uzależnionego jest naruszona, osłabiona pojawia się problem &quot;błędnego koła&quot;. Dlatego niezmiernie rzadko zdarzają się &quot;samowyleczenia&quot; w przypadku zaawansowanych faz uzależnienia. Charakterystyczne jest podejmowanie przez uzależnionego decyzji (np. o rezygnacji z zażywania) i niemożność realizacji tej decyzji. Towarzyszy temu rozrastający się system psychologicznych mechanizmów obronnych. W Polsce i na świecie popularnym i skutecznym środkiem do walki z uzależnieniem psychicznym są spotkania AA. Na podobnej zasadzie organizowane są zebrania anonimowych narkomanów, anonimowych nikotynistów, anonimowych erotomanów (AE), anonimowych żarłoków (AŻ) oraz anonimowych hazardzistów. Do niedawna za uzależnienie od narkotyków obarczano tylko i wyłącznie tzw. słabą wolę osób uzależnionych. W świetle współczesnych badań wiadomo, iż owo osłabienie nie jest istotą tej choroby. Link do kilku ciekawych teorii na temat uzależnienia i jego powstawania link. Przezwyciężenie uzależnienia fizjologicznego w walce z uzależnieniem narkotykowym to niewielkie osiągnięcie. Głównym czynnikiem powodującym, że narkomani wracają do uzależnienia jest jego psychiczny aspekt. Medycyna a uzależnienia [edytuj] Wszystkie farmakologiczne teorie powstawania uzależnienia potwierdzają hipotezę wysuniętą przez Robinsona i Beridga, a później rozwiniętą przez Di Chiara G., North R.A.: Neurobiology of opiate abuse. Trends Pharmacol Sci 1992, 13: 185-193., że nagroda posiada dwie fazy: fazę aktywną poszukiwania i oczekiwania przyjemności (np. zdobywanie jedzenia, podrywanie-flirt-seks) oraz fazę pasywną zaspokojenia (stan po najedzeniu się, stan po orgazmie). Faza druga podlega habituacji w OUN (ujemnemu sprzężeniu zwrotnemu), a faza pierwsza nie. Faza pierwsza związana jest z odruchami warunkowymi opartymi o układ dopaminergiczny podlegającymi warunkowaniu środowiskowemu oraz uczeniu asocjacyjnemu. Faza druga oparta jest o układ opioidowy i odruchy bezwarunkowe. Gdyby nie zjawisko habituacji moglibyśmy zrobić sobie krzywdę jedzeniem lub seksem. Narkotyki właściwie nie podlegają zjawisku habituacji w mózgu a dodatkowo mają zdumiewającą właściwość uczulania go na oczekiwanie przyjemności (nagrody), czego nie potrafi żadna fizjologiczna przyjemność. OUN próbuje się bronić przed działaniem narkotyku obniżając przyjemność z konsumpcji poprzez fizjologiczne mechanizmy kompensujące (np. zmiany wrażliwości receptorów, produkcje MAO), przez co dochodzi do coraz większej różnicy między przyjemnością oczekiwaną a uzyskiwaną. Następuje coraz silniejszy wzrost napięcia związany z oczekiwaniem nagrody – faza pierwsza, która paradoksalnie nie może zostać zaspokojona – faza druga. Wyuczenie takiego zachowania i niemożność osiągnięcia fazy zaspokojenia prowadzi do obsesji brania i uzależnienia. Hipoteza ta również dość dobrze tłumaczy dlaczego myszy zmuszane do picia wody z kokainą (przy braku alternatywy) znacznie trudniej się uzależniają niż myszy które same mogą wybierać między czystą wodą a wodą z kokainą. W tym drugim przypadku tzw. nienormalne uczenie asocjacyjne opisane przez Di Chiare ma właśnie miejsce. To właśnie aktywny wybór samopodawania prowadzi do wbudowania się tej czynności w układ nagrody zwierzęcia a w konsekwencji do choroby mózgu – uzależnienia. Doświadczenia na myszach mają swoje przełożenie kliniczne, znane są przypadki osób przyjmujących przez wiele lat morfinę (np. z powodu choroby nowotworowej), które po jej ustąpieniu poddają się procesowi terapii z dużą skutecznością. Z drugiej strony osoby, które same zdecydowały o samointoksykacji, leczą się bardzo trudno. Proces podejmowania decyzji o samopodawaniu narkotyku wydaje się być kluczowym dla powstawania zależności psychicznej u zwierząt oraz ludzi. Hipoteza Di Chiary tłumaczy również dość dobrze nieodwracalność tego procesu czyli praktyczną &quot;nieuleczalność&quot; uzależnienia. Wytworzone wskutek plastyczności mózgu nowe połączenia neuronalne w OUN jak i nienormalna emocjonalna pamięć działania narkotyku pozostają do końca życia zwierzęcia jak również i człowieka. Właśnie ta pamięć jest przyczyną częstych nawrotów osób uzależnionych. Jest ona odpowiedzialna za pobudzanie ciała migdałowatego i kory przedczołowej w mózgu osoby uzależnionej. Ośrodki te z kolei pobudzają jądro półleżące przegrody oraz obszar nakrywki brzusznej (VTA) wymuszając zachowania poszukiwawcze narkotyku właściwie z pominięciem woli uzależnionego. Leczenie uzależnienia polega zatem na wyuczaniu nowych odruchów i nawyków w procesie terapii. Zachodzące w jej trakcie neuronalne zmiany w mózgu równoważą i przeciwdziałają starym zachowaniom. Jest to więc proces długotrwały wymagający niezwykłej determinacji oraz aktywnego udziału osoby uzależnionej. Może być on w przyszłości wspomagany przez leki hamujące zachowania poszukiwawcze prowadzące do przymusu brania (ang. craving). Są to leki blokujące receptory glutarminergiczne (np. memantyna, ibogaina), oraz receptory dopaminergiczne (np. 1-metylo-1,2,3,4-terahydroizochinolina). Z lekami hamującymi przymus brania wiąże się obecnie wielkie nadzieje. Leki te nie będą leczyć uzależnienia jako takiego lecz likwidować lub zmniejszać ilość nawrotów. Uzależnienie społeczne [edytuj] Uzależnienie społeczne (socjologiczne), wiąże się z zażywaniem środków toksycznych pod wpływem panującej mody lub w grupie ludzi podobnych do siebie (np. hippisów), w kręgach młodzieży z tzw. subkultur. Istotą zjawiska jest bardzo silne uzależnienie od grupy, co pociąga za sobą bezwzględne respektowanie panujących w niej zasad i obyczajów. Ponadto osoba uzależniona, w miarę pogłębiania się choroby rezygnuje z ważnych dla siebie wcześniej aktywności, wypada z ról społecznych (utrata pracy, usunięcie ze szkoły, konflikty w rodzinie, zanik zainteresowań, zawężenie kontaktów do grupy narkomańskiej). Następuje coraz większa marginalizacja i najczęściej również kryminalizacja środowiska, w którym obraca się uzależniony]]></description><pubDate>Sat, 27 Oct 2007 16:22:53 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4471#k20836</guid></item><item><title>Poradnik: Jak przeżyć rozwód</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4452#k20741</link><description><![CDATA[Kiedy sąd daje rozwód? Gdy zostanie przekonany, że nastąpił - jak mówi stosowny fragment z kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - &quot;trwały i zupełny rozkład pożycia&quot;. Co to jest rozkład pożycia? To nieprecyzyjne pojęcie. Sąd będzie badał, czy ustały łączące małżonków więzi emocjonalne, fizyczne i gospodarcze (czyli np. czy wspólnie prowadzą dom, jadają posiłki, robią zakupy czy sypiają ze sobą). Wspólne mieszkanie to w Polsce reguła i nie ma dla sądu wielkiego znaczenia. Kiedy potrzebni są świadkowie i kogo można powołać na świadka? Świadkowie są konieczni w sprawach z orzekaniem o winie (chyba że jedno z małżonków zgadza się na orzeczenie rozwodu z jego winy). W rozprawach bez orzekania o winie świadkowie nie są potrzebni. Ale dotyczy to tylko małżeństw bezdzietnych. Jeżeli rozwodzący się mają dzieci, świadkowie muszą zeznawać - sąd, by zdecydować, któremu z rodziców przyznać prawo do opieki nad dziećmi, musi się dowiedzieć, jak matka, a jak ojciec zajmują się nimi. Będzie pytał, czy dzieci chodzą do szkoły, jak się uczą, czy są czysto ubrane, czy nie chorują, czy nie są zestresowane. Kto daje im jeść, kto pomaga w lekcjach. Na świadków wybierz osoby, do których masz zaufanie. Może to być sąsiad, przyjaciel, ktoś z rodziny (prawo określa tylko wiek - świadkowie nie mogą mieć mniej niż trzynaście lat, a dzieci lub wnuki rozwodzącej się pary nie mniej niż siedemnaście). Czy powinnam mieć adwokata? Jeśli w grę wchodzi orzekanie o winie, spór o opiekę nad dziećmi, alimenty lub podział majątku, to zdecydowanie tak. Adwokat pomoże ci napisać pozew. Będzie cię reprezentował na sali sądowej. Ile kosztuje adwokat? Stawka jest zawsze negocjowana między adwokatem a klientem. Zależy od stopnia komplikacji sprawy rozwodowej. Rozwód bez orzekania o winie bezdzietnego małżeństwa kosztuje u adwokata ok. 2 tys. zł (to dane z Warszawy). Najdroższe są sprawy z orzekaniem o winie, bo wtedy przeprowadza się postępowanie dowodowe. Za taki rozwód adwokat zażąda ok. 3 tys. zł, a jeżeli małżonkowie spierają się o władzę rodzicielską - nawet ok. 5 tys. zł. I trzeba jeszcze doliczyć koszty sądowe. Jak wysokie są koszty sądowe? Kto je ponosi? Opłaty sądowe zależą od waszych zarobków. Przy składaniu pozwu wpłaca się tzw. wpis tymczasowy (od 30 do 600 zł). W wyroku rozwodowym sąd ustala wysokość wpisu ostatecznego (zaliczając na jego poczet wpis tymczasowy). Jego wysokość także zależy od zarobków stron (nie przekracza miesięcznych dochodów, na ogół wynosi około połowy tej sumy). W wypadku rozwodu bez orzekania o winie kosztami sądowymi obarczone są obie osoby, nie zawsze po równo, ale właśnie w zależności od zarobków. Jeśli sąd orzeka o winie, koszty rozwodu ponosi osoba winna. A jeśli nie mam pieniędzy? Możesz wraz z pozwem wnieść wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu. Sąd może zwolnić cię z części, a nawet z całości kosztów, jeśli znajdujesz się w naprawdę trudnej sytuacji (utrzymujesz się z zasiłku, masz na utrzymaniu kilkoro dzieci). Możesz też zgłosić się do jednej z organizacji, w której prawnicy udzielają nieodpłatnych porad, np. Centrum Praw Kobiet, tel. (022) 652 01 17, (022) 622 25 17, e-mail: temida@medianet.com.pl. Czy mogę się nie zgodzić na rozwód? Jeśli twój mąż wniesie pozew i dowiedzie, że w waszym małżeństwie nastąpił rozkład pożycia, stanowczo oświadczy, że cię nie kocha i nie widzi możliwości naprawy waszego związku, brak twojej zgody nie będzie miał większego znaczenia. Może to najwyżej rozwód opóźnić. Wyznanie miłości jednej ze stron nie ma na ogół dla sądu znaczenia. Wystarczy, że wygasły uczucia jednego z małżonków. Pamiętaj, że sprawa rozwodowa może się odbyć mimo nieobecności jednej ze stron. Czy sąd może nie dać mi rozwodu, choć dowiodę, że nic nas z mężem nie łączy? To zdarza się bardzo rzadko. Kodeks wymienia trzy takie sytuacje, kiedy mimo trwałego i zupełnego rozkładu pożycia możesz nie otrzymać rozwodu: gdy sąd uzna, że nie jest to wskazane ze względu na dobro małoletnich dzieci; gdy małżonek jest nieuleczalnie chory i nie jest w stanie sam się utrzymać; gdy rozwodu żąda osoba wyłącznie winna rozkładu pożycia. W tym ostatnim wypadku sąd udzieli rozwodu, tylko jeśli współmałżonek wyrazi zgodę albo jeżeli uzna, że np. mąż bądź żona nie zgadza się na rozwód z czystej złośliwości. W praktyce oznacza to, że rozwód można bardzo utrudnić, ale jeśli ktoś naprawdę chce się rozwieść, to w końcu się rozwiedzie. Sąd stara się obiektywnie ocenić, czy to małżeństwo ma szansę przetrwać. Jeżeli nie widzi możliwości scalenia związku - orzeka rozwód. Co jest dla mnie korzystniejsze: rozwód z orzeczeniem winy czy bez? Po rozwodzie z orzekaniem o winie osoba niewinna może żądać od osoby winnej wypłacania alimentów. Orzeczenie, że twój małżonek jest winien rozkładu pożycia, może pomóc np. w jego eksmisji z mieszkania. Ale rozwód z orzekaniem o winie trwa dużo dłużej, jest bardziej nieprzyjemny. Jeżeli oboje zgadzacie się na rozwód, lepiej się rozejść bez orzekania o winie. Jak długo będę dostawać alimenty? W przypadku rozwodu z orzeczeniem winy ten obowiązek może przerwać jedynie śmierć jednego z was lub zawarcie ponownego małżeństwa przez osobę przyjmującą pieniądze. Żeby dostać alimenty, nie musisz być w biedzie, nie musisz też mieć dzieci. Wystarczy, że dowiedziesz, że po rozwodzie żyje ci się gorzej. O alimenty możesz (podobnie jak i twój mąż) wystąpić także po rozwodzie bez orzekania o winie, ale musisz dowieść, że żyjesz w niedostatku (praktycznie w nędzy). Takie alimenty są bardzo niskie i przysługują przez pięć lat po rozwodzie, ale można ten okres przedłużyć na kolejne pięć lat. Uwaga - tylko alimenty na dzieci są automatycznie przyznawane podczas rozwodu. O alimenty dla siebie (bez względu na to, czy to sprawa z orzekaniem o winie, czy bez) trzeba wystąpić oddzielnie do wydziału rodzinnego i nieletnich sądu rejonowego. Co to jest wina? Polskie prawo tego nie definiuje. Najczęściej wina to alkoholizm, agresywne zachowanie, przemoc (w takiej sytuacji warto dołączyć do pozwu obdukcje lekarskie), zdrada, opuszczenie, niedawanie pieniędzy na dom. Mimo zapisanej w kodeksie równości praw i obowiązków obu płci sądy w praktyce inaczej oceniają niewywiązywanie się z obowiązków małżeńskich. Innymi słowy - mężczyźnie, który nie pije, nie bije, nie zdradza żony i pracuje, trudno będzie udowodnić winę. Od kobiety oczekuje się również, by dbała o dom, męża i dzieci - gotowała, prała etc. Jakie dokumenty powinnam przygotować? Do sądu musisz złożyć pozew. Powinien zawierać (w punktach) wnioski o orzeczenie rozwodu z winy współmałżonka lub bez, dotyczące władzy rodzi cielskiej, powołania świadków. Napisz, z kim mają mieszkać dzieci. Powinnaś też wystąpić o alimenty na dzieci - określić ich wysokość, podając wysokość swoich zarobków oraz zarobków męża i opisując potrzeby waszych dzieci (np. leczenie, szkoła prywatna, nauka gry na fortepianie). Teoretycznie możesz też dołączyć wniosek o podział majątku, ale w praktyce sądy - nie chcąc przedłużać sprawy - rzadko zgadzają się tym zająć. Wtedy po rozwodzie trzeba wnieść sprawę o podział majątku do sądu rejonowego. W pozwie (w uzasadnieniu) trzeba napisać, kiedy wzięliście ślub, kiedy urodziły się dzieci, od kiedy ustały łączące was więzi, co było przyczyną rozpadu waszego małżeństwa (najczęściej w sprawach bez orzekania o winie wymienia się niedopasowanie charakterów, w razie winy - zdradę, agresję, przemoc). Trzeba też napisać, że nie widzisz szans na scalenie waszego związku. Do pozwu trzeba dołączyć odpis skrócony aktu małżeństwa, odpisy skrócone aktów urodzenia dzieci, zaświadczenia o wysokości zarobków. W rozwodzie z orzekaniem o winie można dołączyć obdukcje, zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, ewentualne wyroki w innych sprawach (o pobicia czy znęcanie się etc.). Gdzie należy złożyć pozew? Do wydziału cywilnego sądu okręgowego, w okręgu, w którym ostatnio mieszkaliście wspólnie, jeśli jedno z was nadal tam mieszka. Jeżeli oboje mieszkacie już gdzie indziej, to do okręgu któregoś z was. Jeżeli się pomylisz, sąd prześle pozew do właściwego sądu. A jeśli nie wiem, gdzie przebywa mój mąż? Nawet jeżeli nie możesz ustalić miejsca pobytu męża, możesz wszcząć sprawę rozwodową. Wtedy w pozwie musisz wystąpić o ustanowienie kuratora dla męża. Ile trwa proces rozwodowy? Może trwać kilka miesięcy, a nawet kilka lat. To zależy od komplikacji sprawy. Jak wygląda sam proces rozwodowy? Od złożenia pozwu do rozprawy mija od kilku tygodni do kilku miesięcy (najdłużej jest w Warszawie). Pierwsza rozprawa (na każdą dostaje się wezwanie listem poleconym) to tak zwane posiedzenie pojednawcze - próba pogodzenia zwaśnionych małżonków. To niemal zawsze czysta formalność - sąd zapyta, czy widzicie szansę na pogodzenie się. Jeśli podtrzymujecie pozew, sąd wyznaczy kolejną rozprawę (czeka się na nią od kilku tygodni do kilku miesięcy). Na tej rozprawie sąd przesłucha ciebie i męża, by ustalić, czy ustała między wami więź uczuciowa, gospodarcza i fizyczna. Sąd będzie pytał np., od kiedy i dlaczego się między wami nie układa, czy prowadzicie wspólne gospodarstwo. Jeżeli nie macie dzieci, oboje zgadzacie się na rozwód, sąd może na tym poprzestać. Jeśli jest inaczej, sąd musi jeszcze przesłuchać świadków na tej lub na kolejnej rozprawie. Czy mogę się odwołać od wyroku? Oczywiście. Musisz najpierw poprosić o uzasadnienie wyroku na piśmie. Masz na to siedem dni. Od chwili otrzymania uzasadnienia masz dwa tygodnie na zaskarżenie wyroku do sądu apelacyjnego. Jak wrócić do panieńskiego nazwiska? Trzeba złożyć podanie do urzędu stanu cywilnego w ciągu trzech miesięcy od daty wydania wyroku rozwodowego. Czy mogę zatrzymać nazwisko męża? Oczywiście, nazwisko to twoja własność. Jak dzielić majątek? Czy wszystko, co posiadamy jako małżeństwo, jest wspólne? O ile nie zawarliście umowy o rozdzielności majątkowej, czyli intercyzy, większość tego, co nabyliście w trakcie małżeństwa (mieszkanie, działka, samochód), należy do wspólnoty majątkowej. Najprościej można dokonać podziału przez spisanie umowy między wami (jeżeli dotyczy nieruchomości, musi być notarialna). Jeśli nie dojdziecie do porozumienia, pozostaje droga sądowa. Takie sprawy są bardzo trudne i kosztowne. Co nie wchodzi w skład wspólnoty majątkowej? Dobra nabyte przed małżeństwem. A także nagrody i honoraria autorskie oraz rzeczy darowane i odziedziczone i - uwaga - wszystko, co zostało nabyte z tych pieniędzy. A jeśli tylko mąż zarabiał, a ja prowadziłam dom? Cały majątek wypracowany w trakcie małżeństwa należy do wspólnoty małżeńskiej, jednak mąż może próbować dowieść, że udziały w tej wspólnocie nie są równe. Może złożyć wniosek o podział majątku (na przykład - dwie trzecie dla niego, jedna trzecia dla ciebie). To trudna sprawa, ale - jeśli różnica w zarobkach była drastyczna - może ją wygrać. Co z mieszkaniem? Możecie je sprzedać i podzielić się pieniędzmi lub jedno z was może podarować drugiemu swoją połowę. Wszystkie ustalenia spiszcie u notariusza. Jeżeli jest to mieszkanie spółdzielcze, fakt rozwodu trzeba w ciągu roku zgłosić do spółdzielni, bo, według prawa spółdzielczego, takie mieszkanie nie może należeć do dwojga ludzi, którzy nie są małżeństwem. Najtrudniej jest z mieszkaniem komunalnym, bo stanowi ono własność gminy. Majątkiem jest tu nie mieszkanie, ale prawo do jego wykupienia z ogromną bonifikatą - do 80 proc. wartości. Po rozwodzie formalnie najemcą będzie rozwiedzione małżeństwo - jeden z małżonków musi wypowiedzieć najem, żeby drugi mógł je wykupić. Po wykupieniu można je sprzedać i podzielić się pieniędzmi. Jak podzielić pieniądze na koncie? Na połowę, chyba że ustalicie inaczej. Jeśli jedno z małżonków po cichu wyda pieniądze, ale drugie będzie miało wyciąg z konta z dnia wniesienia sprawy do sądu, to sąd weźmie to pod uwagę. A jeśli mąż kupi za te pieniądze willę i podaruje ją np. swojej siostrze. Prawo mówi, że jeśli działał ze świadomością pokrzywdzenia małżonka, można transakcję unieważnić. A co z samochodem? Działką? Akcjami? W dowodzie rejestracyjnym na ogół wpisany jest tylko jeden właściciel, ale jeśli samochód został kupiony w trakcie małżeństwa, przy podziale majątku nie ma to znaczenia. Na ogół samochód zatrzymuje mąż i daje żonie równowartość połowy. Sprawę własności działki należy uregulować notarialnie. Akcje to wspólny majątek, możecie je podzielić lub sprzedać i podzielić pieniądze. A jeśli mieliśmy wspólną firmę? Musicie ją wycenić i podzielić się udziałami lub jedna osoba pozostanie właścicielem firmy i spłaci drugą. Nie musicie tego robić u notariusza. Jeśli nie możecie dojść do porozumienia, jako wspólnicy możecie się rozliczyć w sądzie gospodarczym. Co będzie z dziećmi? Czy dzieci będą musiały przyjść do sądu? Nie. Dzieci nie biorą udziału w sprawie rozwodowej, w praktyce nawet dzieci mające więcej niż 17 lat nie są wzywane na świadków. Czy będą badane przez psychologów? Tylko jeśli walczycie o dziecko, jeśli np. nie zgadzacie się, z kim ma zamieszkać po rozwodzie. Wtedy sąd może zlecić psychologowi zbadanie, z kim dziecko jest silniej związane emocjonalnie. Od czego zależy wysokość alimentów na dzieci? Od potrzeb dzieci (szkoła prywatna, leczenie, fortepian), od twojej sytuacji materialnej i (uwaga!) możliwości finansowych męża (a więc nie tego, ile zarabia, ale ile mógłby zarabiać, zależnie od wykształcenia, popytu na jego zawód). Sąd określi wysokość alimentów na każde dziecko oddzielnie. Zwykle jest to od 500 do 1000 złotych (poza dużymi miastami nieco mniej). Alimenty będziesz dostawać do momentu finansowego usamodzielnienia się dzieci (np. aż ukończą studia). Nie są rewaloryzowane. Żeby zmienić ich wysokość, musisz dogadać się z mężem. Możesz też wnieść pozew o ich podwyższenie (zwolniony od kosztów) do sądu rejonowego. A jeśli mąż nie chce płacić? Możesz zwrócić się do komornika, by zgłosił się do pracodawcy męża. Pracodawca ma obowiązek potrącać z pensji alimenty i przekazywać je bezpośrednio tobie. Jeżeli twój były mąż nie pracuje, komornik powinien ściągnąć alimenty zajmując jego majątek. Jeśli to nie przyniesie skutku, powinnaś złożyć wniosek (za pośrednictwem komornika) o wypłacenie ci alimentów z tzw. funduszu alimentacyjnego. Komu sąd przyzna władzę rodzicielską? W większości wypadków w polskich sądach przyznaje się władzę rodzicielską obojgu rodzicom. Czasem, jeśli w grę wchodzi np. przemoc czy alkoholizm, władza jednego z rodziców zostaje ograniczona. Pozbawienie władzy rodzicielskiej zdarza się bardzo rzadko - w przypadkach rażącego zaniedbywania dziecka, znęcania się lub jeśli np. ojciec od wielu lat przebywa za granicą i nie ma z nim żadnego kontaktu. Ograniczenie lub pozbawienie władzy rodzicielskiej można przeprowadzić w trakcie sprawy rozwodowej. Czy mogę liczyć na to, że dzieci zamieszkają ze mną, nawet jeśli ojciec znacznie więcej zarabia? W Polsce sądy najczęściej przyznają dzieci matkom. Ojcowie mają szansę tylko w drastycznych przypadkach - jeśli np. matka jest alkoholiczką lub osobą chorą psychicznie. W razie sporu sąd powołuje biegłego psychologa. Psycholog (w poradni, nigdy w sądzie) przeprowadza z dzieckiem rozmowę i wydaje opinię, z kim dziecko jest emocjonalnie bardziej związane. Sąd wydaje wyrok zgodnie z orzeczeniem psychologa. Walczący rodzic też może powołać biegłego, ale sąd raczej przychyli się do opinii swojego psychologa. Sytuacja materialna i mieszkaniowa małżonków ma mniejsze znaczenie niż uczucia. Różnice można wyrównać poprzez alimenty. Czy w razie sporu między rodzicami sąd może ustalić terminy, długość &quot;widzeń&quot; dziecka z ojcem? Jeżeli sądzisz, że nie ma szans na zgodne sprawowanie opieki nad dziećmi, domagaj się od sądu szczegółowego ustalenia, w jakich dniach i w jakich godzinach ojciec, nawet jeśli ma nieograniczone prawa rodzicielskie, może się z dziećmi kontaktować. Czy sąd może rozdzielić rodzeństwo? Zdarza się to bardzo rzadko. Sąd mógłby tak postanowić na zgodny wniosek obojga rodziców. W razie sporu o tym, czy rodzeństwo może mieszkać oddzielnie, musiałby się wypowiedzieć psycholog, Jeśli dzieci mają mieszkać ze mną, to w jakich sprawach muszę uzyskać zgodę męża? Takich sytuacji jest niewiele. Musisz mieć jego zgodę, jeśli chcesz z dzieckiem wyjechać za granicę, bo przy wyrabianiu paszportu konieczne są podpisy obojga rodziców. Jeśli dziecko ma własny majątek, zgoda ojca jest ci też potrzebna, by nim zarządzać. Czy mogę zabronić byłemu mężowi widywać się z dzieckiem, ograniczyć ich spotkania? Utrudnianie kontaktów doprowadzi was wcześniej czy później do sądu. Mąż może wystąpić do wydziału rodzinnego sądu o tzw. ustalenie kontaktów. Opisze, jak często i kiedy chciałby widywać się z dziećmi. Sąd przeprowadzi postępowanie i nakaże umożliwienie kontaktów. Czy jako samotna matka mam jakieś specjalne prawa, ulgi? Czy będę płacić niższe podatki? Możesz się opodatkować wspólnie z dziećmi. Jeśli jesteś na urlopie wychowawczym, przysługuje ci nieco wyższy zasiłek na dziecko. Jeśli nie rozwód, to co? Czym się różni separacja od rozwodu? Postępowanie wygląda tak samo jak przy rozwodzie. Składa się pozew o separację, niemal identyczny jak rozwodowy, z tym że w uzasadnieniu wystarczy dowieść, że nastąpił całkowity brak więzi. Najpierw też jest rozprawa pojednawcza. Świadkowie są potrzebni w tych samych sytuacjach co przy rozwodzie, separacja możliwa jest z orzekaniem o winie lub bez. Sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej, o alimentach, opiece nad dziećmi. Orzeczenie separacji oznacza też rozdzielność majątkową. Separacja w odróżnieniu od rozwodu to nie koniec małżeństwa. Separację łatwo jest anulować - wystarczy złożyć wniosek do sądu o uchylenie wyroku. Prawnie małżeństwo trwa nadal - nie można wyjść ponownie za mąż ani wrócić do poprzedniego nazwiska. Sprawy o separacje zwykle trwają krócej i są tańsze niż rozwody (wpłaca się tylko wpis stały - 500 złotych). Czy separacja jest warunkiem otrzymania rozwodu? Nie. Można wystąpić o rozwód lub o separację. Kiedy warto skorzystać z separacji? Separacja jest przede wszystkim dobra psychologicznie, daje świadomość, że to rozwiązanie nieostateczne, że małżeństwo nadal trwa. Czy separacja jest bardziej &quot;opłacalna&quot; podatkowo? Małżonkowie mogą się nadal wspólnie opodatkowywać, więc w pewnych sytuacjach może to być korzystne. Mogą też być wspólnie właścicielami mieszkania spółdzielczego. Czy po separacji łatwiej przeprowadzić rozwód? Tak, w pozwie rozwodowym powołujesz się na orzeczenie separacji - to dowód, że nastąpił między wami całkowity i trwały rozkład więzi. Co to jest unieważnienie małżeństwa. Unieważnić małżeństwo można, gdy zawarła je bez zgody sądu osoba, która nie ukończyła 18 lat, jest ubezwłasnowolniona lub chora psychicznie. To rzadkie przypadki. Skutek jest taki, jakby małżeństwo nigdy nie istniało. Pozew o unieważnienie małżeństwa składa się do sądu okręgowego. Jak poznać, że małżeństwo się rozpada? Kuba Jabłoński: Nie ma rejestru takich symptomów. Jeśli jedno z małżonków zauważa, że oddaliło się od drugiego, jeśli czuje się wykorzystywane, niezrozumiane, osamotnione, trzeba o tym rozmawiać - to najprostsza rada. Często mówimy o czymś, co jest dla nas piekielnie istotne, tylko podczas kłótni, kiedy nikt nikogo nie słucha. A w dobrej, prawdziwej rozmowie coś, co wydawało się już pogrzebane - wraca. Pojawia się jakaś energia, wspomnienie, że przecież kiedyś się kochaliśmy. Czasem nie da się rozmawiać. Wtedy warto się kogoś poradzić. Psycholog jest dobry, ponieważ nie jest uwikłany w wasz układ, ale wystarczy osoba, której ufasz. Pamiętaj jednak, że przyjaciółka może powiedzieć &quot;to przechlapane&quot;, bo sama miała nieudane małżeństwo. A może obecność trzeciej osoby - wspólnego przyjaciela albo terapeuty - pozwoli ci jednak porozmawiać z mężem? Parę lat temu Amerykanie wymyślili komputerowe rozwody. Można by było wrzucić pieniądze do automatu umieszczonego w publicznym miejscu i od ręki załatwić sprawę. Tak pewnie w ciągu kilku lat rozstałaby się większość małżeństw. Myślę, że akurat w przypadku rozwodu dążenie do skrócenia biurokracji jest niefortunne, bo biurokracja daje czas, by wszystko przemyśleć. Decyzję o rozwodzie trzeba podjąć jak najchłodniej. Nie składać pozwu w wielkich emocjach, tuż po awanturze. Nawet nie zaraz po tym, jak on oświadcza: &quot;jutro się wyprowadzam, poznałem Elę&quot;. Słowa wypowiedziane pod wpływem emocji często są wyrazem bezradności. Wykrzyczane: &quot;nie chcę cię więcej widzieć, żałuję, że cię w ogóle poznałam&quot; zwykle znaczy raczej &quot;zostaw mnie na razie&quot;. W trakcie kłótni człowiek jest w szoku, a do podjęcia słusznej decyzji potrzebny jest czas - nieprzespane noce, rozmyślania, rozmowy z bliskimi. Warto z nimi rozmawiać nie po to, by doradzili, jaką decyzję podjąć, ale by zmniejszyć napięcie, posłuchać siebie. Taka rozmowa daje dystans i możliwość przyjrzenia się małżeństwu. Może jednak da się z nim jeszcze coś zrobić? Zamiast od razu składać pozew, warto rozważyć początkową separację, najpierw nieformalną. Takie rozstanie na jakiś czas pozwala nabrać dystansu. Zastanowić się, co można w małżeństwie zmienić, by było lepiej. Jestem za łączeniem a nie rozdzielaniem. Jednak nie za wszelką cenę. Nie warto utrzymywać fikcji związku, gdy jedna ze stron kompletnie nie jest zainteresowana wspólnym byciem, albo żyje na dwa domy. Nie da się tej sytuacji zakamuflować tak, by dzieci jej nie widziały. Dziecko widzi poprawność, ale chłód. Także rodzaj litości, cynizmu - mechanizm, dzięki któremu to się kręci. Czasem, jeśli pojawia się przemoc fizyczna albo alkoholizm, dla dziecka lepszy jest brak rodzica niż negatywny wzorzec i kompletny brak poczucia bezpieczeństwa. Jak ułożyć relacje z mężem w trakcie rozwodu? Kuba Jabłoński: W trakcie rozwodu najlepiej jest nie mieszkać razem. Często jest to niemożliwe, wtedy warto precyzyjnie ustalić zasady wspólnego mieszkania. Im bardziej szczegółowo, tym lepiej, nawet jeżeli będzie chodziło o ustalenie, gdzie które z was ma odkładać szczoteczkę do zębów. Podczas rozprawy możesz czuć się obnażona, odarta z intymności. Dłatego jak najwięcej spraw omów z mężem przed pójściem do sądu. Rozprawę łatwiej będzie ci przetrwać, jeśli się do niej starannie przygotujesz. Jak to zrobić? Możesz spisać na kartce wszystko, co chcesz powiedzieć sądowi o swoim małżeństwie. Spisując te punkty pamiętaj, że będziesz mówić do sędziego, nie do swojego męża. Wszystko, co chciałaś powiedzieć jemu, przekazałaś mu już w domu lub powiesz mu później. Warto też pójść do sądu z kimś bliskim - np. z przyjaciółką, przy której nie będziesz się wstydziła mówić o intymnych sprawach i która będzie cię wspierać. Może przyjść w charakterze świadka lub choćby czekać na ciebie pod drzwiami. Być może rozprawa przebiegnie łagodnie, ale warto się przygotować na to, że mąż może starać się przedstawić siebie w lepszym świetle, mówiąc np. półprawdy, stosując niedopowiedzenia. Złość i poczucie krzywdy, podsycane czasem przez adwokatów, mogą wyzwolić chęć zemsty, zaszkodzenia mężowi czy żonie. A to może doprowadzić do trwającej bardzo długo publicznej bitwy. Lepiej nie walcz o dobra materialne - to psychologicznie bezpieczniejsze. Ilość dóbr, które udało ci się wyszarpnąć, jest często odzwierciedleniem twojego poczucia krzywdy i chęci zemsty, a nie zabezpieczeniem niezbędnych do życia środków. Pamiętajcie, że jeśli macie dzieci, rozwód to nie ostateczne rozstanie, ale zmiana waszego związku. Bo nadal pozostajecie rodzicami. I im mniej bólu przysporzycie sobie po drodze, tym lepiej dla was wszystkich. Co zrobić, żeby rozwód był dla dziecka jak najmniej bolesny? Kuba Jabłoński: O tym, że się rozwodzicie, powiedz dzieciom dopiero wtedy, gdy jesteś tego pewna. Ale też nie można informować dzieci już po wszystkim, mówiąc im wcześniej, że tatuś wyjechał w delegację. Poczują się oszukane i dla nikogo nieważne, skoro nie powiedziano im prawdy. Najlepiej, żebyście porozmawiali z dziećmi razem. Jeżeli się nie uda, zrób to sama. Jak? Wybierz taki moment, żebyście potem mogli pobyć razem - nie tuż przed wyjściem z domu ani tuż przed pójściem dzieci do łóżka. Mów krótko i na temat. Przygotuj sobie coś w rodzaju mowy. Pamiętaj, że im mniejsze dziecko, tym mowa powinna być krótsza. Możesz zacząć tak: &quot;Postanowiliśmy się rozwieść&quot;. Dziecko, choć wiedziało, że od jakiegoś czasu w domu źle się dzieje, będzie przytłoczone tą informacją - nie dostarczaj mu dodatkowych szczegółów. Koniecznie powiedz, co teraz z nim będzie: &quot;Zamieszkasz ze mną, tata będzie mieszkał z wujkiem Jarkiem, ale będziesz się z nim widywać. Cokolwiek się stanie, nadal jesteśmy twoimi rodzicami&quot;. Nie zagaduj pojawiającej się ciszy, nie wyciągaj z dziecka siłą, co czuje. Pozwól mu się wypłakać albo przeżyć to, co się z nim dzieje w inny sposób. Najważniejsze, by być z dzieckiem w tym czasie. Dyskretnie obserwować, stwarzając klimat, w którym będzie mogło o wszystko zapytać. Nie wysyłaj go do kina, by się rozerwało, lepiej posiedźcie razem przed telewizorem. Możesz powiedzieć dziecku coś o swoich uczuciach, np. &quot;Ja też to przeżywam, zastanawiam się, dlaczego mnie to spotkało&quot;. Ale tylko tyle, pamiętaj, że nie wolno ci traktować dziecka jak partnera, zwierzać mu się, zrzucać na nie ciężaru. Nie każ wybierać, z kim chce mieszkać, bo to jest przerzucanie na nie odpowiedzialności. Dzieci często czują się winne rozstania rodziców, choć rzadko wprost o tym mówią. Warto więc jasno powiedzieć: &quot;Pamiętaj, że ty nie masz z tym nic wspólnego, to sprawa między mną a tatą. Twoje zachowanie nie miało wpływu na naszą decyzję&quot;. Ale też trzeba jasno dziecku uświadomić, że nie jest w stanie zmienić waszej decyzji o rozstaniu. Możesz usłyszeć &quot;nienawidzę cię&quot;, bo dziecko może czuć gniew do rodziców, którzy się rozchodzą, czuć się przez nich zdradzone. Ma prawo do tych uczuć, pozwól mu je wyrazić, nie mów wtedy: &quot;Ty też mnie nie kochasz, też jesteś przeciwko mnie?&quot;. Jego słowa mogą być przejawem chwilowej emocji. Amerykańskie poradniki często radzą, by pokazywać dziecku korzyści z rozwodu: będziesz miało dwa pokoje, więcej prezentów pod choinkę. Moim zdaniem to bez sensu. Nie ma co udawać, że rozwód to coś dobrego. Najważniejsze, by dziecko wiedziało, że to nie koniec świata. Jeśli chcesz je pocieszyć, powiedz raczej: &quot;Zobacz, bez przerwy się kłóciliśmy, teraz ja jestem spokojniejsza. Jest nam trudno, ale sobie poradzimy, nie było innego wyjścia&quot;, albo: &quot;To da się przeżyć. Zobacz, rodzice Tomka też są rozwiedzeni&quot;. Nie obiecuj czegoś, co nie może być dotrzymane. Jeśli dziecko pyta, czy będzie mogło spotykać się z ojcem tak często, jak będzie chciało, a ty nie jesteś tego pewna, powiedz: &quot;Kochanie, rozumiem, że ci na tym zależy, ale nie wiem, jak to będzie&quot;. Pamiętajcie: to, że się rozstajecie, nie oznacza, że przestajecie być rodzicami. Musicie ustalić jeszcze przed rozprawą wiele rzeczy: kto z kim, gdzie i kiedy zamieszka? Jak będą wyglądały kontakty dziecka z drugim rodzicem (jak często, gdzie, co z wakacjami). Kto i kiedy będzie odprowadzał dziecko do przedszkola, kto będzie chodził na wywiadówki, jak będzie wyglądać współpraca między wami, gdy dziecko np. będzie mieć kłopoty w szkole? Jak będą wyglądać kontakty z dziadkami? Pertraktujcie, gdy dzieci nie ma w domu. Kuba Jabłoński psycholog kliniczny, od wielu lat pracuje jako psychoterapeuta w Ośrodku Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA, prowadzi terapię indywidualną i grupową. Ma czworo dzieci. Jest autorem książki &quot;Rozwód. Jak go przeżyć?&quot;, WAB, Warszawa 2000. Korzystałam też z poradnika prawnego dla kobiet &quot;Jeśli chcesz się rozwieść&quot;, wydanego przez Cen trum Praw Kobiet]]></description><pubDate>Sat, 27 Oct 2007 12:55:36 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4452#k20741</guid></item><item><title>Żyć po zdradzie</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4451#k20740</link><description><![CDATA[Stereotyp dyktuje, żeby unieść się honorem. Odruchowym pomysłem jest natychmiastowe rozstanie. A przecież nie wszystko - chociaż może się tak wydawać - legło w gruzach I żony i kochanki zawsze będą cierpieć Nie ma co liczyć na to, że cokolwiek w tej sprawie da się uładzić czy pogodzić: zawsze i zdradzone żony, i przypięte na trzecią do cudzego związku kochanki będą cierpieć. Pisze do &quot;Wysokich Obcasów&quot; żona: &quot;Ona weszła w nasze życie nagle, ostro, z brudnymi butami. Zabrała dzieciom ojca, mnie męża. Zaskoczenie, ogromny ból, obce uczucia szarpiące całe ciało. Niewyobrażalny żal, złość i smutek. Żyć po zdradzie kogoś najbliższego sercu jest strasznie trudno. Maj już nie pachnie majem, świąteczne ciasto straciło aromat, a nowa sukienka jest zwykłą szmatą&quot;. I list z drugiej strony: &quot;Klasyczny schemat: życzliwa koleżanka z pracy, świeżo po nieudanym związku. Miłość wieczorami, kiedy żona śpi, albo wcześnie rano, przed pracą. Udawane delegacje, szkolenia. Wielka tajemnica, ale i pewność, że od żony nie odejdzie. Mnie boli wszystko: ich sobotnie zakupy w hipermarkecie, wspólne śniadanie, kłótnie przy remoncie salonu. Kiedy planowali urlop, zaszyłam się w domu na dwa dni. Kiedy wybierali przedszkole dla dziecka, płakałam pół nocy. Nie myślcie źle o kobietach, które decydują się na romans z żonatymi. Zakochania się nie planuje&quot;. Łatwo stanąć po którejś stronie, identyfikując się albo ze złością i bólem żony, której nagle zawalił się ułożony świat, albo z kochanką, której miłość wiąże się z upokorzeniem, zagrożeniem i wyrzutami sumienia. Bo to jednak prawie zawsze jest miłość, inaczej która kobieta chciałaby dobrowolnie tkwić w takim dyskomforcie? Czy unieść się honorem i rozstać? Pozostanę dzisiaj jednak przy żonach, zastanawiając się, jak wygląda ten ich &quot;krajobraz po szoku&quot; i czy da się coś zrobić, żeby szok był mniej dotkliwy? Co się z nimi tak naprawdę dzieje, kiedy okazuje się, że mąż jest w związku z inną kobietą? Co powoduje ich ból i złość? Przede wszystkim żona zwyczajnie czuje się oszukana. Doznała szwanku jej wiara w ludzi, zaufanie do świata, a przede wszystkim do bliskich. Odpowiedzią na lojalność okazało się kłamstwo - to rodzi poczucie głębokiej niesprawiedliwości. Źródłem cierpienia jest też zranione ja, które nie może pogodzić się z komunikatem: &quot;Nie jestem OK jako kobieta i jako żona, jeśli mój mąż postanowił być z inną&quot;. Dodatkowym obciążeniem są lęk i niepewność związane z perspektywą rozstania. Czy on chce odejść? Czy ja chcę, żeby odszedł? Część kobiet staje wówczas od razu na straconej pozycji, uważając, że przegrały z rywalką, tymczasem on nie zawsze chce się rozstać. Inny stereotyp dyktuje, żeby unieść się honorem, a ponieważ emocje szaleją, wiele kobiet po ujawnieniu zdrady męża chciałoby przede wszystkim dać upust złości i poczuciu krzywdy. Odruchowym pomysłem jest natychmiastowe rozstanie. Jedne i drugie są tak pogrążone w intensywnych emocjach, że trudno byłoby je przekonać do zmiany punktu widzenia. Na jaki? Taki, który umożliwiałby poszukiwanie konstruktywnego wyjścia. Nie wszystko bowiem - chociaż może się tak wydawać - legło w gruzach. Nawet najgłębszy kryzys da się zażegnać, jeśli obydwu stronom na tym zależy, a przezwyciężony stwarza szansę na lepszy związek. Jak to możliwe? Niektóre pary zaczynają sobie mówić, jak się czują w małżeństwie i komunikować swoje niezaspokojone potrzeby, a wtedy można sprawdzić, czy da się je w tym związku zaspokoić. Ale to oznaczałoby konieczność trzeźwego, do bólu prawdziwego przeanalizowania wszystkiego, co działo się dotychczas. I nie od strony niedociągnięć męża, tylko przeciwnie - swojego udziału w małżeńskim niepowodzeniu. Tego uczono mnie jako podstawowej prawdy o każdej relacji: odpowiedzialne są obydwie strony po równo, a zmienić można tylko siebie (co być może spowoduje, że i druga strona się zmieni, ale nie ma gwarancji). Myślę, że takie postawienie sprawy mało komu się spodoba: nie dość, że mąż dopuścił się zdrady, to jeszcze skrzywdzona kobieta miałaby się starać? No cóż, zależy, o co komu chodzi - o próbę odbudowania związku czy o wymierzanie sprawiedliwości. Te dwie rzeczy się wykluczają. Pamiętam, jak współczułam Ali, kiedy okazało się, że jej mąż ma inną kobietę, a ona raz dzwoniła do mnie oburzona, że natychmiast chce się rozwieść z tym łajdakiem, a po paru godzinach pytała, co zrobić, żeby go zatrzymać. Obydwie miałyśmy poczucie, że stoi na buforach dwóch rozjeżdżających się w przeciwne strony wagonów. I dopiero kiedy udało jej się złapać trochę dystansu (najpierw musiała się wyzłościć i wypłakać), mogła zacząć się zastanawiać, czy da się żyć razem po tym, co zaszło. Zdecydowała, że nie, bo ona już nie chce, i wtedy mogłyśmy zacząć myśleć o jak najmniej bolesnym rozstaniu. To Ala uprzytomniła mi tak wyraźnie, z czym musi zmagać się kobieta, dla której zdrada męża - z powodu jego albo jej decyzji - oznacza rozstanie. Trzeba przebudować swój świat Konieczność przebudowy swojego świata, całej struktury nawyków, uruchomienia innego myślenia i innych zachowań. Jak zmagać się w pojedynkę z niezliczonymi zadaniami życiowymi, w tym z mnóstwem uprzykrzonych drobiazgów: płaceniem rachunków, oddawaniem odkurzacza do naprawy, dźwiganiem ciężkich zakupów. Brak osi, wokół której układa się życie. Do tego my, kobiety, jesteśmy przyzwyczajone: zajmować się kimś, żyć dla kogoś, zaspokajać czyjeś potrzeby. Maję po odejściu męża irytowało najbardziej to, że ciągle się łapała na zastanawianiu się, co zrobi na obiad, żeby mu smakowało. Zresztą wszystkie jej zajęcia po powrocie z pracy i w wolne dni były nastawione na męża i jemu podporządkowane. Autorka jednego z listów do &quot;WO&quot; pisze: &quot;Starałam się mu dogadzać. Podawałam pod nos obiadki, sprzątałam, prałam, prasowałam jego spodnie i koszule i pracowałam zawodowo&quot;. Jaka pustka musiała powstać w życiu tej kobiety niezależnie od tego, czy kochała męża, czy tylko dbanie o niego uczyniła sensem swojego życia... Myślę, że nawet najbardziej niezależne i wyemancypowane z nas mają coś z tej postawy. Wstyd i obawa przed reakcją innych. Czy, kiedy i jak rozmawiać o tym z rodziną i przyjaciółmi? Jak sobie radzić z ich komentarzami i minami? Dziwnym trafem zawsze się znajdzie ktoś, kto zechce żonie w takiej sytuacji pokazać, że to jej wina i sama sobie na taki obrót spraw zasłużyła. To zawsze boli. Albo znajomi: kto będzie chciał nadal utrzymywać kontakty? Mało jest ludzi, którzy rozwodu przyjaciół nie traktowaliby jako konieczności opowiedzenia się po czyjejś stronie. Pamiętam, z jaką radością Eliza opowiadała mi, że jeden z bliskich kolegów jej byłego męża zaprosił się do niej na kawę, żeby powiedzieć, że chciałby podtrzymywać kontakty mimo ich rozwodu. Jak ochronić dzieci przed bólem rozstania? I może najtrudniejsze zadanie - pomóc dzieciom przejść przez kryzys rozstania. Większość matek usiłuje ochronić dzieci, jakoś je odseparować od problemów rodziców, a po rozstaniu - jak mówiła Stasia - &quot;nie jątrzyć ran&quot;. Jej syn przychodził do niej z zaczerwienionym nosem i wilgotnymi oczami, a ona, powstrzymując szloch, odsyłała go do jego pokoju, żeby odrabiał lekcje. I nie udało mi się jej przekonać, że mogą płakać razem, kiedy oboje czują się nieszczęśliwi. A myślę, że to by im zrobiło najlepiej. Wreszcie zawiedziona, nieodwzajemniona miłość - może jedyne źródło cierpienia w sytuacji rozstania, z którym nic się nie da zrobić oprócz tego, żeby je przeżywać, nie odpychać i nie tłumić. Wtedy jest szansa - jak z otwartą raną - że będzie boleć, ale też zacznie się goić. Zresztą na wszystkie nękające nas uczucia - złość, miłość, rozżalenie i gorycz, rozmaite obawy - jak zawsze w przypadku żalu po stracie trzeba zrobić miejsce. Kobiety skarżą się, że się złoszczą, chociaż chciałyby być spokojne, ciągle płaczą, chociaż wolałyby być pogodne. A ja namawiam je, żeby płakały i złościły się, ile potrzebują, zamiast gromadzić niewyrażone uczucia w sobie i pozwolić, żeby ten płacz i złość wbudowały się w ich nastawienie do świata. Można zapytać: ale po co to wszystko rozkładać na czynniki pierwsze? Zwyczajnie, żeby lepiej sobie radzić. Lubię tutaj cytować przypowieść o trzech synach, którym umierający ojciec obiecał zapisać majątek, jeżeli złamią stojącą w kącie miotłę. Jak to w bajkach bywa, dwóch starszych i mądrych męczyło się, stękało i nie zdołało tego zrobić, a najmłodszy głupi Jasio rozwiązał miotłę i połamał po patyczku. Podstawa przetrwania: życzliwi i wspierający ludzie Na każdy z wymienionych tu problemów można byłoby szukać sposobów. Jest jednak coś, co w jakimś sensie może łagodzić je wszystkie - życzliwi, wspierający ludzie. Porzucone kobiety mają zgubną tendencję do odcinania się od kontaktów, są przeświadczone, że wszyscy się nad nimi litują albo się z nich podśmiewają. W ich sytuacji - jak w innych kryzysowych momentach - obwiązuje absurdalna zasada, że cierpienie trzeba znosić godnie i samotnie. Tymczasem jak przy każdej dotkliwej stracie zdradzona kobieta potrzebuje wsparcia. I dlatego, że została mocno zraniona, i dlatego, że nowa sytuacja w jej życiu wiąże się z ogromnym stresem, i wreszcie dlatego, że ma wiele prozaicznych spraw do rozwiązania. Na koniec chciałabym zachęcić panie, które zostały same, żeby zadały sobie pytanie: co myślę o swoich szansach na nowy związek, o własnej atrakcyjności? Czy widzę swoje życie jako perspektywę smutnego celibatu? Bo jeśli tak, są duże szanse, że to przekonanie będzie działać jako samospełniające się proroctwo. Anna po odejściu męża płakała i smuciła się, a po paru tygodniach pojechała na urlop i po nim pojawiła się w pracy piękna, opalona, w nowej garsonce - i oczywiście dostała mnóstwo komplementów. A Teresa zrobiła prawo jazdy i wzięła się do &quot;działalności gospodarczej&quot;, która oprócz korzyści finansowych daje jej wiele miłych kontaktów z ludźmi. Obydwie najpierw płakały, a potem zajęły się po prostu własnym życiem. I nie wyglądają na przygnębione...]]></description><pubDate>Sat, 27 Oct 2007 12:53:39 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4451#k20740</guid></item><item><title>Dlaczego mężczyźni zdradzają częściej</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4450#k20739</link><description><![CDATA[Płeć, która więcej inwestuje w wychowanie potomstwa - na przykład nosząc płód w brzuchu przez dziewięć miesięcy - nie odnosi korzyści z posiadania dodatkowych partnerów. Płeć, która inwestuje mniej, ma czas na ich poszukiwanie. Dlatego osobniki męskie dążą do zdobycia większej liczby partnerek, a osobniki żeńskie - jakościowo lepszych partnerów. Ponieważ mężczyźni mogą zwiększać swój sukces reprodukcyjny dzięki romansom, a kobiety nie, to głównie oni, a nie one uciekają się do poligamii (dlatego każdy stosunek jest u mężczyzn nagradzany orgazmem). Niewierność męża ma mniejsze konsekwencje - jego żona nie musi się takim dzieckiem opiekować, natomiast niewierność żony naraża mężczyznę na to, że będzie wychowywał nie swoje dziecko. Historia i prawo to odzwierciedlają. W większości społeczeństw zdrada żony była lub jest o wiele surowiej karana niż niewierność męża. Męską poligamię poskramiają przede wszystkim żony, które odmawiając dzielenia się mężem, sprzeciwiają się rozpraszaniu jego zasobów i energii na obce kobiety i dzieci. Zresztą różnice w strategiach płciowych kobiet i mężczyzn widać już na poziomie komórek rozrodczych. Komórka jajowa jest tysiące razy większa od plemnika. Tych ostatnich jest za to dużo więcej. Pod tym względem mężczyznę można porównać do fabryki, kobietę - do zakładu rzemieślniczego. Podczas gdy z męskiej linii produkcyjnej schodzą miliony plemników dziennie, żeński zakładzik opuszcza jedno jajo na miesiąc. Od początku ona inwestuje w jakość, a on w ilość. Mężczyzna łatwiej ulega podniecieniu. Jest wzrokowcem i często sam wygląd np. nieznajomej w pociągu wystarczy mu, by snuć fantazje seksualne na jej temat. Kobieta trudniej ulegają fascynacjom - jej droga do zdrady jest dłuższa niż u mężczyzny. Potrzebuje bardziej zróżnicowanych bodźców: prócz wyglądu liczy się dla niej głos i dotyk. W tym ostatnim przypadku musi dojść do naruszenia strefy intymnej. Dlatego zdecydowanie łatwiej zdobyć je na parkiecie niż w poczekalni u dentysty. Dane tu przedstawione mają jedynie wartość informacyjną i nie mogą zastąpić indywidualnej porady lekarskiej.]]></description><pubDate>Sat, 27 Oct 2007 12:51:53 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4450#k20739</guid></item><item><title>Czy seks jest zdrowy</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4449#k20738</link><description><![CDATA[Oczywiście. Życie seksualne ma znaczenie prozdrowotne. Akt seksualny to spory wysiłek fizyczny. W kulminacyjnym momencie tętno dochodzi nawet do 160 uderzeń serca na minutę, oddech przyspiesza kilkakrotnie. Następuje hiperwentylacja (natlenienie) organizmu, rozluźnienie mięśni i poczucie odprężenia związanego z wydzielaniem się endorfin w mózgu oraz wzmocnienie układu odpornościowego. U kobiet aktywnych seksualnie zmniejsza się ryzyko wystąpienia osteoporozy]]></description><pubDate>Sat, 27 Oct 2007 12:49:52 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4449#k20738</guid></item><item><title>Tabela</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4448#k20737</link><description><![CDATA[lp drużyna m p br z r p 1 Wisła 11 29 31-6 9 2 0 2 Korona 11 25 16-9 8 1 2 3 Legia 11 24 20-5 8 0 3 4 Lech 12 23 25-15 7 2 3 5 Groclin 11 22 18-12 7 1 3 6 Górnik 11 19 15-15 6 1 4 7 GKS 12 17 11-11 4 5 3 8 Lubin 11 15 12-12 4 3 4 9 Cracovia 12 13 9-13 4 1 7 10 Odra 11 12 12-16 3 3 5 11 Jagiellonia 11 12 8-18 3 3 5 12 Polonia 11 11 7-19 3 2 6 13 Ruch 11 9 13-21 2 3 6 14 Widzew 11 8 10-15 1 5 5 15 ŁKS 12 7 6-11 1 4 7 16 Sosnowiec 11 2 11-26 2 0 9 MistrzP. UEFABarażeSpadek Terminarz]]></description><pubDate>Sat, 27 Oct 2007 12:46:54 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4448#k20737</guid></item><item><title>czy masturbacha jest szkodliwa</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4447#k20735</link><description><![CDATA[Masturbacja jest szkodliwa w dwóch przypadkach: jako czynność przymusowa bez podniet erotycznych (przejaw nerwicy natręctw) i gdy zagraża życiu lub zdrowiu (wprowadzanie długopisu do cewki moczowej, pobudzanie prądem elektrycznym, podduszanie się, inhalowanie gazem ziemnym, itp). Masturbacja jest powszechnym zjawiskiem towarzyszącym dojrzewaniu - uprawia ją około połowa dziewcząt i 90 proc. chłopców. W wieku zaś dojrzałym ci, którzy bądź to nie mają partnera, bądź uzależnili się od maturbacji. Dane tu przedstawione mają jedynie wartość informacyjną i nie mogą zastąpić indywidualnej porady lekarskiej.]]></description><pubDate>Sat, 27 Oct 2007 12:27:35 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4447#k20735</guid></item><item><title>Rejestracja</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4383#k20468</link><description><![CDATA[Bardzo zapraszam do bezpłatnej rejestracji na Forum]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 12:00:37 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4383#k20468</guid></item><item><title>Administrator</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4382#k20454</link><description><![CDATA[Poszukuje moderatorów do mijego nowego forum chetnych zapraszam e-mail lukasz.z.84@wp.pl]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 10:14:03 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4382#k20454</guid></item><item><title>Administrator</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4381#k20453</link><description><![CDATA[Jeśli macie jakieś propozycie lub sugestie dotyczące tego forum to możecie tu je wyrazić.Życze miłego pobytu]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 10:11:46 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4381#k20453</guid></item><item><title>Pytanie do Administratora</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4380#k20452</link><description><![CDATA[Jak macie jakieś pytania do mnie to piszcie napewno odpisze.]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 10:10:11 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4380#k20452</guid></item><item><title>Administrator</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4379#k20451</link><description><![CDATA[Właśnie ukończyłem własne forum dyskusyjne znajdziecie tu wszystko co potrzebujecie.Możecie też dyskutować na różne tematy jakie tylko chcecie.Oczywiście możecie zakładać własne tematy na moim forum.Zapraszam i życze długiego pobutu i miłej dyskusji]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 10:09:10 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4379#k20451</guid></item><item><title>stosunek przerywany</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4378#k20449</link><description><![CDATA[Stosunek przerywany (łac. coitus interruptus) – metoda zapobiegania ciąży, polegająca na celowym szybkim wycofaniu penisa z pochwy na krótko przed zbliżającym się wytryskiem nasienia (ejakulacją). W efekcie nasienie – i zawarte w nim plemniki – nie trafiają do pochwy. Jest to bardzo niepewny sposób antykoncepcji, gdyż w wydzielinie z penisa powstającej jeszcze przed wytryskiem (preejakulacie) zazwyczaj również są obecne plemniki, a nadto często nie udaje się partnerowi wycofać penisa przed rozpoczęciem wytrysku]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 10:06:03 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4378#k20449</guid></item><item><title>Antykoncepcja</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4377#k20448</link><description><![CDATA[Antykoncepcja (anti conceptio – przeciw poczęciu) – wszelkie działania mające na celu zapobieganie niezaplanowanemu poczęciu dziecka w trakcie stosunku płciowego. Czasami tym terminem określa się także środki wczesnoporonne, które uniemożliwiają zagnieżdżenie komórki jajowej w macicy już po poczęciu. Część środków ma działanie zarówno antykoncepcyjne, jak i wczesnoporonne. Skuteczność metod antykoncepcyjnych określa się w medycynie za pomocą wskaźnika Pearla. Wskaźnik ten określa statystycznie jaki procent kobiet zajdzie w ciążę przy właściwym stosowaniu danej metody przez rok. Wskaźnik 100 oznacza, że metoda jest zupełnie nieskuteczna, zaś wskaźnik 0, że jest absolutnie skuteczna. Jedyną skuteczną metodą antykoncepcji jest abstynencja seksualna[1]. Nawet sterylizacja nie daje 100% pewności, choć jej wskaźnik Pearla wynosi 0,5. Metody antykoncepcyjne dzielą się na: tzw. naturalne, mechaniczne, chemiczne, hormonalne, wkładki domaciczne, sterylizację i pozostałe. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), za antykoncepcję można uznać tylko to, co nie wymaga od partnerów zaniechania współżycia (choćby na kilka dni). Skuteczność metod według wskaźnika Pearla [edytuj] Metoda antykoncepcyjna[2] Przy skrupulatnym przestrzeganiu wszystkich zaleceń dotyczących stosowania danej metody Przy niepełnym stosowaniu wszystkich zaleceń dotyczących stosowania danej metody Tabletki antykoncepcyjne dwuskładnikowe E+P 0,1 6,0 – 8,0 Iniekcje hormonalne typu depo 0,3 0,3 Tabletki antykoncepcyjne jednoskładnikowe (P, skuteczność oceniana u kobiet w okresie laktacji) 0,5 1,0 Antykoncepcyjna wkładka domaciczna 0,6 0,8 Prezerwatywa męska 3,0 14,0 Środki plemnikobójcze 6,0 26,0 Metody okresowej abstynencji 0,2 – 9,0 20 Współżycie bez zabezpieczenia 85,0 85,0 Metody naturalne [edytuj] Tzw. metody naturalne, nie będące, wg ich zwolenników sensu stricto metodami antykoncepcyjnymi, polegają na obserwacji ciała kobiety i ustalaniu faz płodności, tj. dni płodnych i niepłodnych, są to tzw. metody naturalnego planowania rodziny (NPR). Do zbliżeń dochodzi w okresie niepłodnym. Dzielą się na metody jednoobjawowe (przy wyznaczaniu fazy płodnej bierzemy pod uwagę tylko jeden parametr, np. temperaturę) i wieloobjawowe. Metody jednoobjawowe [edytuj] metoda termiczna ścisła metoda Billingsów Metody wieloobjawowe [edytuj] metoda termiczna poszerzona metody objawowo-termiczne metoda podwójnego sprawdzenia tzw. angielska Abstynencja seksualna [edytuj] Wstrzemięźliwość od stosunków seksualnych. Kalendarzyk małżeński [edytuj] Kalendarzyk małżeński to inaczej metoda rytmu płciowego zwana też metodą okresowej powściągliwości płciowej generowana na podstawie obliczeń wzorowanych na badaniach Ogino i Knaussa. Skuteczność ww. metod zależy ściśle od sumienności i regularności obserwacji. Wymienione metody mogą być nieskuteczne (głównie w pierwszej fazie cyklu) z powodu nieregularnego trybu życia, braku stałego partnera, niektórych chorób, braku akceptacji partnera, czasową abstynencją seksualną[3]. Metody sztuczne [edytuj] Metody mechaniczne [edytuj] Metody mechaniczne polegają na mechanicznym blokowaniu możliwości wniknięcia spermy do macicy za pomocą błon gumowych lub gąbki. Do metod tych zalicza się prezerwatywa, kapturek dopochwowy, gąbka dopochwowa i błona dopochwowa (diafragma). Wadą metod mechanicznych jest konieczność &quot;zainstalowania&quot; ich bezpośrednio przed, albo nawet w trakcie stosunku. Ich zaletą jest natomiast możliwość natychmiastowego użycia bez wstępnych skomplikowanych zabiegów, brak wymogu lekarskiej konsultacji oraz zmniejszenie ryzyka zakażenia niektórymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. W celu uzyskania lepszej skuteczności można łączyć metody mechaniczne z chemicznymi, tak jak w przypadku prezerwatyw ze środkiem plemnikobójczym. Wkładka domaciczna zwana potocznie spiralą, to różnego kształtu wkład umieszczany w macicy. Działanie tej metody, jakkolwiek nie do końca poznane, opiera się głównie na utrudnieniu zagnieżdżenia zapłodnionej komórki, poprzez desynchronizację stopnia dojrzałości endometrium z momentem owulacji. Działanie pierwszych wkładek antykoncepcyjnych (początek XX wieku) polegało na drażnieniu ścian macicy powodując lekki stan zapalny. Zwiększona ilość leukocytów, doprowadzała do zabicia plemników i komórki jajowej. Obecnie stosowane wkładki wykonywane są z tworzyw sztucznych niedrażniących, powlekanych często miedzią, która wywołuje dodatkowy efekt antykoncepcyjny. Stosowane są również wkładki wydzielające miejscowo gestageny łącząc tym samym metodę hormonalną antykoncepcji z mechaniczną. Zaleta takich wkładek w porównaniu z pigułkami jest mniejsza (nawet 20-krotnie) ilość uwalnianych w organizmie hormonów i to że działaja od razu w miejscu przeznaczenia. Wkładki domaciczne są bardzo skutecznym i względnie wygodnym środkiem, powodują one jednak obfitsze miesiączkowanie i zwiększają ryzyko zapalenia przydatków- z wyjątkiem wkładki z hormonami, która tak jak pigułki, skraca miesiączki. Istnieje też niewielkie zwiększenie ryzyka powstania ciąży pozamacicznej i powikłanej. Nie zwiększa się natomiast częstość występowania wad rozwojowych u dzieci, których matki stosowały tą metodę zapobiegania ciąży. Nie potwierdzono wzrostu ryzyka wystąpienia choroby nowotworowej. Metody chemiczne [edytuj] Metody chemiczne polegają na stosowaniu preparatów, które unieszkodliwiają plemniki. Środki te stosuje się bezpośrednio przed stosunkiem, wprowadzając do pochwy dany środek chemiczny w postaci żelu, globulek, pianki lub maści. Metody chemiczne są bardzo dobrym uzupełnieniem metod mechanicznych i często stosowane są łącznie, w takim wypadku są znacznie skuteczniejsze od metod mechanicznych, natomiast stosowane samodzielnie już nie. Wady: wiążą się z ryzykiem uczuleń i nie zmniejszają ryzyka zakażeń. Antykoncepcja hormonalna [edytuj] Tabletki hormonalneMetody hormonalne polegają na stosowaniu środków hormonalnych, które blokują wydzielanie hormonów odpowiedzialnych za owulację, blokując wytwarzanie jajeczek przez kobietę. Obecnie nie istnieją skuteczne środki hormonalne blokujące wytwarzanie plemników przez mężczyzn. Metody hormonalne są bardzo skuteczne, mogą jednak powodować skutki uboczne, gdyż ingerują w system hormonalny kobiety. Tradycyjne metody hormonalne wymagają od kobiet systematycznego łykania tabletek w celu osiągnięcia dobrej skuteczności. Inną metodą są zastrzyki syntetycznych odpowiedników progesteronu, które należy powtarzać co trzy miesiące. Intensywnie rozwijają się metody polegające na wszczepianiu implantów lub przyklejaniu na skórę plastrów, które stale wydzielają do organizmu odpowiednie dawki środka. Skuteczność ww. metod zależy ściśle od sumienności i regularności w stosowaniu i przestrzegania przeciwskazań. Wymienione metody mogą być nieskuteczne w związku z niektórymi chorobami i zażywaniem niektórych leków. Mogą wywoływać u kobiet stany zapalne pochwy i wzrost ryzyka zachorowania na niektóre choroby[4]. W sierpniu 2006 r. Amerykańska Agencja ds Żywienia i Leków (FDA), dopuściła do sprzedaży bez recepty preparat antykoncepcyjny (wg interpretacji wczesnoporonny) zawierający lewonorgestrel o nazwie Plan B. Jest on preparatem do tzw. antykoncepcji postkoitalnej (tzw. pigułka &quot;po&quot;), czyli może być stosowany do 72 godzin po stosunku płciowym. Jego działanie polega na zmianie gęstości śluzu szyjkowego co uniemożliwia zagnieżdżenie blastocysty w jamie macicy. Jego stosowanie zostało ograniczone do kobiet po 18 roku życia i przed jego sprzedażą konieczne jest okazanie dowodu tożsamości umożliwiającego określenie wieku kupującego. Dla osób poniżej 18 roku życia preparat jest dostępny tylko na receptę lekarską. Sterylizacja [edytuj] Sterylizacja w celach antykoncepcyjnych polega u kobiety na przecięciu/podwiązaniu jajowodów, a u mężczyzn na podwiązaniu lub przecięciu nasieniowodów. Sterylizacja jest jedną z najskuteczniejszych metod antykoncepcyjnych, jednak nie zapewnia 100% zabezpieczenia. Wskaźnik Perla wynosi dla kobiet 0,5 dla mężczyzn 0,1. Wadą jest jej niska odwracalność – tzn. po jej zastosowaniu powrót do płodności następuje jedynie w maks. 70% przypadków. W Polsce zabroniona (art. 156. Kodeksu karnego), lecz wykonywana w przypadkach, kiedy ciąża może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia lub życia matki. Komputery cyklu [edytuj] Komputery cyklu to urządzenia diagnostyczne określające dni płodne i niepłodne. Bazując na symptomach termicznych zmienności cyklu prognozują i wyznaczają owulację. Uwzględniając długość życia plemnika oraz komórki jajowej umożliwiają określenie okresu płodności w cyklu. Komputery cyklu wykorzystują statystyczne algorytmy rozpoznawania oparte na ponad milionie cykli kobiet z całego świata. Skuteczność wyrażona współczynnikiem Pearla wynosi 0,7. Wykorzystywane są również do wskazywania optymalnego momentu zapłodnienia. Inne metody antykoncepcji [edytuj] stosunek przerywany płukanie pochwy – płukania pochwy nie należy uznawać za prawdziwą metodę antykoncepcyjną, wskaźnik Pearla dla tego zabiegu określany jest na około 50 Antykoncepcja a religia [edytuj] Antykoncepcja jest tematem kontrowersyjnym, ponieważ z jednej strony pewne środowiska religijne uważają ją za dopuszczalną, inne natomiast - za moralnie niedopuszczalną. Chociaż większości krajów na świecie w świetle prawa jest w większym lub mniejszym stopniu legalna (oprócz niektórych państw arabskich i Korei Północnej), to część metod antykoncepcyjnych jest potępiana przez wiele religii. Kościół katolicki[5] i Islam popierają tylko metody naturalnego planowania rodziny, a wszelkie inne odrzucają jako sprzeczne z Biblijną/Koraniczną koncepcją osoby i płciowości ludzkiej.]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 10:05:12 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4377#k20448</guid></item><item><title>Antykoncepcja</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4377#k20447</link><description><![CDATA[Antykoncepcja (anti conceptio – przeciw poczęciu) – wszelkie działania mające na celu zapobieganie niezaplanowanemu poczęciu dziecka w trakcie stosunku płciowego. Czasami tym terminem określa się także środki wczesnoporonne, które uniemożliwiają zagnieżdżenie komórki jajowej w macicy już po poczęciu. Część środków ma działanie zarówno antykoncepcyjne, jak i wczesnoporonne. Skuteczność metod antykoncepcyjnych określa się w medycynie za pomocą wskaźnika Pearla. Wskaźnik ten określa statystycznie jaki procent kobiet zajdzie w ciążę przy właściwym stosowaniu danej metody przez rok. Wskaźnik 100 oznacza, że metoda jest zupełnie nieskuteczna, zaś wskaźnik 0, że jest absolutnie skuteczna. Jedyną skuteczną metodą antykoncepcji jest abstynencja seksualna[1]. Nawet sterylizacja nie daje 100% pewności, choć jej wskaźnik Pearla wynosi 0,5. Metody antykoncepcyjne dzielą się na: tzw. naturalne, mechaniczne, chemiczne, hormonalne, wkładki domaciczne, sterylizację i pozostałe. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), za antykoncepcję można uznać tylko to, co nie wymaga od partnerów zaniechania współżycia (choćby na kilka dni). Skuteczność metod według wskaźnika Pearla [edytuj] Metoda antykoncepcyjna[2] Przy skrupulatnym przestrzeganiu wszystkich zaleceń dotyczących stosowania danej metody Przy niepełnym stosowaniu wszystkich zaleceń dotyczących stosowania danej metody Tabletki antykoncepcyjne dwuskładnikowe E+P 0,1 6,0 – 8,0 Iniekcje hormonalne typu depo 0,3 0,3 Tabletki antykoncepcyjne jednoskładnikowe (P, skuteczność oceniana u kobiet w okresie laktacji) 0,5 1,0 Antykoncepcyjna wkładka domaciczna 0,6 0,8 Prezerwatywa męska 3,0 14,0 Środki plemnikobójcze 6,0 26,0 Metody okresowej abstynencji 0,2 – 9,0 20 Współżycie bez zabezpieczenia 85,0 85,0 Metody naturalne [edytuj] Tzw. metody naturalne, nie będące, wg ich zwolenników sensu stricto metodami antykoncepcyjnymi, polegają na obserwacji ciała kobiety i ustalaniu faz płodności, tj. dni płodnych i niepłodnych, są to tzw. metody naturalnego planowania rodziny (NPR). Do zbliżeń dochodzi w okresie niepłodnym. Dzielą się na metody jednoobjawowe (przy wyznaczaniu fazy płodnej bierzemy pod uwagę tylko jeden parametr, np. temperaturę) i wieloobjawowe. Metody jednoobjawowe [edytuj] metoda termiczna ścisła metoda Billingsów Metody wieloobjawowe [edytuj] metoda termiczna poszerzona metody objawowo-termiczne metoda podwójnego sprawdzenia tzw. angielska Abstynencja seksualna [edytuj] Wstrzemięźliwość od stosunków seksualnych. Kalendarzyk małżeński [edytuj] Kalendarzyk małżeński to inaczej metoda rytmu płciowego zwana też metodą okresowej powściągliwości płciowej generowana na podstawie obliczeń wzorowanych na badaniach Ogino i Knaussa. Skuteczność ww. metod zależy ściśle od sumienności i regularności obserwacji. Wymienione metody mogą być nieskuteczne (głównie w pierwszej fazie cyklu) z powodu nieregularnego trybu życia, braku stałego partnera, niektórych chorób, braku akceptacji partnera, czasową abstynencją seksualną[3]. Metody sztuczne [edytuj] Metody mechaniczne [edytuj] Metody mechaniczne polegają na mechanicznym blokowaniu możliwości wniknięcia spermy do macicy za pomocą błon gumowych lub gąbki. Do metod tych zalicza się prezerwatywa, kapturek dopochwowy, gąbka dopochwowa i błona dopochwowa (diafragma). Wadą metod mechanicznych jest konieczność &quot;zainstalowania&quot; ich bezpośrednio przed, albo nawet w trakcie stosunku. Ich zaletą jest natomiast możliwość natychmiastowego użycia bez wstępnych skomplikowanych zabiegów, brak wymogu lekarskiej konsultacji oraz zmniejszenie ryzyka zakażenia niektórymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. W celu uzyskania lepszej skuteczności można łączyć metody mechaniczne z chemicznymi, tak jak w przypadku prezerwatyw ze środkiem plemnikobójczym. Wkładka domaciczna zwana potocznie spiralą, to różnego kształtu wkład umieszczany w macicy. Działanie tej metody, jakkolwiek nie do końca poznane, opiera się głównie na utrudnieniu zagnieżdżenia zapłodnionej komórki, poprzez desynchronizację stopnia dojrzałości endometrium z momentem owulacji. Działanie pierwszych wkładek antykoncepcyjnych (początek XX wieku) polegało na drażnieniu ścian macicy powodując lekki stan zapalny. Zwiększona ilość leukocytów, doprowadzała do zabicia plemników i komórki jajowej. Obecnie stosowane wkładki wykonywane są z tworzyw sztucznych niedrażniących, powlekanych często miedzią, która wywołuje dodatkowy efekt antykoncepcyjny. Stosowane są również wkładki wydzielające miejscowo gestageny łącząc tym samym metodę hormonalną antykoncepcji z mechaniczną. Zaleta takich wkładek w porównaniu z pigułkami jest mniejsza (nawet 20-krotnie) ilość uwalnianych w organizmie hormonów i to że działaja od razu w miejscu przeznaczenia. Wkładki domaciczne są bardzo skutecznym i względnie wygodnym środkiem, powodują one jednak obfitsze miesiączkowanie i zwiększają ryzyko zapalenia przydatków- z wyjątkiem wkładki z hormonami, która tak jak pigułki, skraca miesiączki. Istnieje też niewielkie zwiększenie ryzyka powstania ciąży pozamacicznej i powikłanej. Nie zwiększa się natomiast częstość występowania wad rozwojowych u dzieci, których matki stosowały tą metodę zapobiegania ciąży. Nie potwierdzono wzrostu ryzyka wystąpienia choroby nowotworowej. Metody chemiczne [edytuj] Metody chemiczne polegają na stosowaniu preparatów, które unieszkodliwiają plemniki. Środki te stosuje się bezpośrednio przed stosunkiem, wprowadzając do pochwy dany środek chemiczny w postaci żelu, globulek, pianki lub maści. Metody chemiczne są bardzo dobrym uzupełnieniem metod mechanicznych i często stosowane są łącznie, w takim wypadku są znacznie skuteczniejsze od metod mechanicznych, natomiast stosowane samodzielnie już nie. Wady: wiążą się z ryzykiem uczuleń i nie zmniejszają ryzyka zakażeń. Antykoncepcja hormonalna [edytuj] Tabletki hormonalneMetody hormonalne polegają na stosowaniu środków hormonalnych, które blokują wydzielanie hormonów odpowiedzialnych za owulację, blokując wytwarzanie jajeczek przez kobietę. Obecnie nie istnieją skuteczne środki hormonalne blokujące wytwarzanie plemników przez mężczyzn. Metody hormonalne są bardzo skuteczne, mogą jednak powodować skutki uboczne, gdyż ingerują w system hormonalny kobiety. Tradycyjne metody hormonalne wymagają od kobiet systematycznego łykania tabletek w celu osiągnięcia dobrej skuteczności. Inną metodą są zastrzyki syntetycznych odpowiedników progesteronu, które należy powtarzać co trzy miesiące. Intensywnie rozwijają się metody polegające na wszczepianiu implantów lub przyklejaniu na skórę plastrów, które stale wydzielają do organizmu odpowiednie dawki środka. Skuteczność ww. metod zależy ściśle od sumienności i regularności w stosowaniu i przestrzegania przeciwskazań. Wymienione metody mogą być nieskuteczne w związku z niektórymi chorobami i zażywaniem niektórych leków. Mogą wywoływać u kobiet stany zapalne pochwy i wzrost ryzyka zachorowania na niektóre choroby[4]. W sierpniu 2006 r. Amerykańska Agencja ds Żywienia i Leków (FDA), dopuściła do sprzedaży bez recepty preparat antykoncepcyjny (wg interpretacji wczesnoporonny) zawierający lewonorgestrel o nazwie Plan B. Jest on preparatem do tzw. antykoncepcji postkoitalnej (tzw. pigułka &quot;po&quot;), czyli może być stosowany do 72 godzin po stosunku płciowym. Jego działanie polega na zmianie gęstości śluzu szyjkowego co uniemożliwia zagnieżdżenie blastocysty w jamie macicy. Jego stosowanie zostało ograniczone do kobiet po 18 roku życia i przed jego sprzedażą konieczne jest okazanie dowodu tożsamości umożliwiającego określenie wieku kupującego. Dla osób poniżej 18 roku życia preparat jest dostępny tylko na receptę lekarską. Sterylizacja [edytuj] Sterylizacja w celach antykoncepcyjnych polega u kobiety na przecięciu/podwiązaniu jajowodów, a u mężczyzn na podwiązaniu lub przecięciu nasieniowodów. Sterylizacja jest jedną z najskuteczniejszych metod antykoncepcyjnych, jednak nie zapewnia 100% zabezpieczenia. Wskaźnik Perla wynosi dla kobiet 0,5 dla mężczyzn 0,1. Wadą jest jej niska odwracalność – tzn. po jej zastosowaniu powrót do płodności następuje jedynie w maks. 70% przypadków. W Polsce zabroniona (art. 156. Kodeksu karnego), lecz wykonywana w przypadkach, kiedy ciąża może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia lub życia matki. Komputery cyklu [edytuj] Komputery cyklu to urządzenia diagnostyczne określające dni płodne i niepłodne. Bazując na symptomach termicznych zmienności cyklu prognozują i wyznaczają owulację. Uwzględniając długość życia plemnika oraz komórki jajowej umożliwiają określenie okresu płodności w cyklu. Komputery cyklu wykorzystują statystyczne algorytmy rozpoznawania oparte na ponad milionie cykli kobiet z całego świata. Skuteczność wyrażona współczynnikiem Pearla wynosi 0,7. Wykorzystywane są również do wskazywania optymalnego momentu zapłodnienia. Inne metody antykoncepcji [edytuj] stosunek przerywany płukanie pochwy – płukania pochwy nie należy uznawać za prawdziwą metodę antykoncepcyjną, wskaźnik Pearla dla tego zabiegu określany jest na około 50 Antykoncepcja a religia [edytuj] Antykoncepcja jest tematem kontrowersyjnym, ponieważ z jednej strony pewne środowiska religijne uważają ją za dopuszczalną, inne natomiast - za moralnie niedopuszczalną. Chociaż większości krajów na świecie w świetle prawa jest w większym lub mniejszym stopniu legalna (oprócz niektórych państw arabskich i Korei Północnej), to część metod antykoncepcyjnych jest potępiana przez wiele religii. Kościół katolicki[5] i Islam popierają tylko metody naturalnego planowania rodziny, a wszelkie inne odrzucają jako sprzeczne z Biblijną/Koraniczną koncepcją osoby i płciowości ludzkiej.]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 10:04:15 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4377#k20447</guid></item><item><title>Sport</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4376#k20446</link><description><![CDATA[Sport - wg specjalistów - z nauk o wychowaniu fizycznym - są to rozmaite formy aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowane dla przyjemności lub współzawodnictwa. Od &quot;zwykłej rekreacji&quot; ma go różnić przestrzeganie szeregu reguł obowiązujących w danej dyscyplinie. Według mniej popularnej, ale bardziej, wewnętrznie spójnej definicji sport to każda forma aktywności (fizycznej i umysłowej) podejmowana w celu rywalizacji - zbiorowej lub indywidualnej, w różnych grach i dyscyplinach ale też &quot;z samym sobą&quot; np. w alpiniźmie czy sportach ekstremalnych. W ramach rekreacji, rozumianej tu jako odrębne pojęcie, brak jest elementu rywalizacji. Różne realizowane w jej ramach czynności, poza pracą czy nauką, są wykonywane w miejscu zamieszkania czy pobytu co różni ją z kolei od turystyki - podróży w celu poznawania świata i ludzi. Innymi słowy wyjazd za miasto na rowerze będzie miał charakter sportowy gdy celem rowerzysty będzie np. dojechanie najszybciej z grupy lub szybciej niż &quot;wczoraj&quot; do danego miejsca. O chartakterze rekreacyjnym wyjazdu będzie świadczyło potraktowanie roweru jako przyjemnego środka transportu a poświęcanie uwagi zajęciom w miejscu docelowym np. na &quot;majówce&quot;. Przy wyjeździe turystycznym najbardziej istotna będzie możliwość podziwiania okolicy ale przede wszystkim zmiany planu wycieczki (trasy, harmonogramu) z uwagi na ciekawe miejsca, spotkanych ludzi czy obiekty warte zwiedzenia. W niektórych ujęciach sport to również kultura, dbanie o własne ciało, podziwianie piękna zawodników uprawiających dane dyscypliny. Na pewno nie jest to jednak oglądanie pierwszych &quot;sportowych&quot; zawodów w starożytności gdy dla uciechy widzów zmuszano niewolników (gladiatorów) do walki ze sobą bądź z dzikimi zwierzętami. W dzisiejszych czasach maleje też poziom akceptacji społecznej dla sportów walki oraz bardzo ściśle próbuje się nadzorować udział zwierząt w sporcie]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 09:59:58 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4376#k20446</guid></item><item><title>Zdrowie</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4375#k20445</link><description><![CDATA[Zdrowie wg definicji WHO z 1946 r. to: nie tylko brak choroby lub niepełnosprawności, ale także stan pełnego dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i społecznego. Definicja Światowej Organizacji Zdrowia sugeruje, że zdrowie jest: - wieloznacznie uwarunkowane - podlega wpływowi wielu czynników takich jak: ekonomia, rozwój społeczny, środowisko, praktyki duchowe, wsparcie społeczne, relacje rodzinne, polityka, poczucie sprawiedliwości itp. - wielopłaszczyznowe - odnoszące się do dobrego samopoczucia fizycznego, umysłowego, duchowego, seksualnego i społecznego - dynamicznie - zmienia się często i dowolnie - subiektywne Definicja WHO jest oficjalną definicją obiegową pomimo wielu prób i propozycji jej zmian. Jest czasami krytykowana jako nadmiernie wnikająca w intymność człowieka bądź zbyt idealistyczna, co oznaczałoby iż zdrowie jest stanem niemożliwym do osiągnięcia. Równie popularna jest definicja zdrowia wg Center for Health Promotion, University of Toronto: &quot;Zdrowie to wartośc uniwersalna, podstawowe prawo człowieka oraz zasób dla codziennego życia. Jest to pojęcie pozytywne, podkreślające znaczenie zasobów osobniczych i społecznych, a także potencjału fizycznego. Tak więc inwestowanie w zdrowie jest inwestowaniem w rozwój&quot; Najważniejsze środki, jakie można podjąć celem poprawy zdrowia i/lub zwiększenia potencjału zdrowotnego to: leczenie zmiana stylu życia (zachowanie aktywności fizycznej; nie nadużywanie alkoholu; wyeliminowanie palenia tytoniu i zażywania substancji szkodliwych, leków nie przepisanych przez lekarza lub nie zgodnie z jego zaleceniami; racjonalne odżywianie). rozwój społeczno-środowiskowy Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów o zdrowiu]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 09:59:22 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4375#k20445</guid></item><item><title>Stosunek analny</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4374#k20444</link><description><![CDATA[Seks analny (łac. anus - odbyt) - forma seksu polegająca na stymulacji odbytu partnerki lub partnera. Stymulacja tego typu nie musi polegać na wprowadzaniu penisa do odbytu. Pieszczoty mogą być wykonywane także przy pomocy odpowiednich przedmiotów (np. wibratora lub dildo), jak również palcami, językiem czy dłonią. Seks analny bywa uprawiany zarówno przez pary homoseksualne jak i heteroseksualne. Atrakcyjność Praktykowanie seksu analnego w związkach heteroseksualnych nie świadczy o homoseksualizmie lub biseksualizmie partnera. Okolice odbytu są silnie unerwione i u niektórych osób stanowią wręcz najwrażliwszą strefę erogenną. U mężczyzn stymulacja oprócz podrażniania zakończeń nerwowych odbytu wiąże się także z masażem prostaty, u kobiet doznania zwiększa podrażnianie ścian pochwy. Popularność Według opublikowanych w 2006 roku statystyk dotyczących Stanów Zjednoczonych, 38,2% mężczyzn w wieku od 20 do 39 lat, oraz 32,6% kobiet w wieku od 18 do 44 lat uprawia heteroseksualne stosunki analne. Dane te pokazują wyraźny wzrost zainteresowania tą formą współżycia, ponieważ w roku 1992 jedynie 25,6% mężczyzn w wieku od 18 do 59 lat oraz 20,4% kobiet w takiej samej grupie wiekowej angażowało się stosunki analne.[1] Ryzyko Podczas penetracji odbytu członkiem wzrasta wielokrotnie ryzyko zarażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową. Nawet stosowanie prezerwatyw nie gwarantuje pełnej ochrony. Powodem jest znacznie bardziej delikatna błona wyściełająca odbyt w porównaniu z pochwową, co skutkuje większą podatnością na uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych. Środkiem zapobiegającym zarażeniu jest najczęściej stosowana specjalna, nieco grubsza, dodatkowo nawilżona prezerwatywa, która niweluje tarcie. Higiena Kał znajduje się w będącej bezpośrednim przedmiotem penetracji odbytnicy jedynie na krótko przed defekacją. Moment ten łączy się z poczuciem parcia i jest bodźcem do wypróżnienia. Przy prawidłowo funkcjonującym przewodzie pokarmowym, poza momentem odczuwania parcia na stolec, odbytnica jest pusta. Mogą, lecz nie muszą znajdować się w niej jedynie śladowe ilości kału pozostałe po wcześniejszych wypróżnieniach. Osoby szczególnie uczulone na punkcie higieny przed uprawianiem różnych form seksu analnego stosują lewatywę. Praktyka ta jest popularna wśród aktorów występujących w filmach pornograficznych ze względów tyleż higienicznych, co estetycznych. Uprzedzenia Seks analny jest przedmiotem wielu uprzedzeń. Są związane z szeregiem obaw: higienicznych i zdrowotnych (związanych z kolonizacją końcowej części przewodu pokarmowego przez bakterie potencjalnie chorobotwórcze, możliwością zarażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową, w szczególności wirusem HIV) estetycznych (ze względu na spodziewany kontakt z kałem) sensorycznych (ze względu na spodziewany ból związany z penetracją) fizjologicznych (związanych z obawami dotyczącymi możliwości uszkodzenia odbytnicy jak i odbytu) naruszeniem tabu kulturowego (związanych ze wstydem obojga partnerów przy kontakcie z rejonem uznawanym za &quot;nieczysty&quot;) religijnych (związanych z prezentowanym przez część religii poglądem uznającym seks analny za grzech) Religie a seks analny Seks analny (ar. لواط liwāṭ) jest grzechem w islamie. Wyróżnia się mniejszy liwāṭ (stosunek analny mężczyzny z kobietą) i większy liwāṭ (stosunek dwóch mężczyzn) Prorok Mahomet powiedział: &quot;Przeklęty jest ten, który zbliża się do swej żony przez odbytnicę&quot; (przekazał Imām Ahmad) &quot;Kto odbywa stosunek z kobietą miesiączkującą lub stosunek analny, lub chodzi do wróżbitów, utracił wiarę w to co zostało Mi objawione&quot; (przekazał al-Tirmidhi) W przypadku judaizmu, analne stosunki homoseksualne uważane są za ciężki grzech. W przypadku stosunków heteroseksualnych, zdania są rozbieżne. W katolicyzmie seks analny uważany jest za grzech. Według katolickiej interpretacji, Biblia mówi o zniszczeniu Sodomy z powodów między innymi odbywania przez jej mieszkańców stosunków analnych. Nauka Kościoła głosi, że seks analny jest grzechem, ponieważ wyklucza możliwość prokreacji, a przez to łamie ład ustanowiony przez Boga, w którym naturalną właściwością kontaktów seksualnych jest możliwość zapłodnienia.]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 09:56:58 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4374#k20444</guid></item><item><title>Seks oralny</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4373#k20443</link><description><![CDATA[Seks oralny, miłość francuska – zachowanie seksualne polegające na pieszczeniu ciała partnerki lub partnera, a w szczególności narządów płciowych oraz innych stref erogennych, z użyciem języka i ust. Seks oralny występuje u wszystkich orientacji seksualnych. Wyróżnia się: anilingus - oralne pieszczenie odbytu fellatio - oralne pieszczenie męskich narządów płciowych cunnilingus - oralne pieszczenie żeńskich narządów płciowych irrumatio - forma fellatio, w której penis wykonuje ruchy frykcyjne w ustach, które pozostają nieruchome teabagging - ssanie i lizanie moszny oralna stymulacja sutków Seks oralny jest formą pettingu]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 09:56:05 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4373#k20443</guid></item><item><title>Lista pozycji seksualnych</title><link>https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4370#k20441</link><description><![CDATA[Ten artykuł dotyczy pozycji seksualnych. Zawiera listę i opis różnych form współżycia a także zachowań seksualnych pomiędzy ludźmi. Akty seksualne są podzielone, ze względu na uczestników biorących w nich udział Nazewnictwo Nie istnieją standardy nazewnictwa pozycji seksualnych. Opisy medyczne ograniczają się do określeń generalizujących typu: „pozycja dominująca kobiety lub mężczyzny.” Dlatego za nazewnictwo przyjęto określenia najczęściej używane Pozycje genitalne Pozycje genitalne dotyczą kontaktów seksualnych, w których dochodzi do kontaktu genitaliów partnerów. Dotyczy to najczęściej penisa lub wibratora, penetrującego pochwę lub odbyt. Jednakże te pozycje mogą być użyte bez penetracji. pozycja misjonarska Misjonarskie, klasyczne Kobieta leży na plecach ze złączonymi nogami, mężczyzna skierowany w jej stronę znajduje się nad nią podtrzymując swój ciężar kolanami i łokciami. Kobieta leży na plecach z rozsuniętymi nogami, mężczyzna skierowany w jej stronę znajduje się nad nią podtrzymując swój ciężar kolanami i łokciami. Kobieta leży na plecach z rozsuniętymi, zgiętymi w kolanach nogami, mężczyzna znajduje się na niej, swój ciężar podtrzymuje na wyprostowanych rękach. Na jeźdzca Kobieta siedzi na mężczyźnie jest skierowana do niego twarzą, kolana umieszcza wzdłuż jego tułowia Kobieta siedzi na mężczyźnie jest skierowana do niego plecami, kolana umieszcza po obu stronach jego tułowia Mężczyzna opiera się na wyprostowanych rękach, kobieta siedzi na mężczyźnie skierowana do niego twarzą Boczne partnerzy leżą na boku, twarzami skierowanymi w tym samym kierunku, mężczyzna znajduje się za kobietą partnerzy leżą na boku, twarzami skierowanymi w tym samym kierunku, kobieta jedną nogą obejmuje biodra mężczyzny partnerzy leżą na boku, twarzami skierowanymi do siebie, kobieta jedną nogą obejmuje biodra mężczyzny. kobieta leży na plecach z biodrami uniesionymi nieco powyżej bioder mężczyzny, który leżąc na boku wprowadza członek do pochwy Na kolanach, siedzące Pozycja siedząca przednia kobieta siedzi na mężczyźnie, jej nogi znajdują się po obu stronach ud mężczyzny Pozycja siedząca tylna kobieta siedzi na mężczyźnie zwrócona tyłem, jej nogi znajdują się po obu stronach ud mężczyzny Pozycja siedząca boczna W pozycji tej kobieta siedzi na mężczyźnie, jej nogi znajdują się po jednej jego stronie. kobieta leży na poduszce z rozchylonymi szeroko nogami, mężczyzna klęczy przed nią. kobieta leży na poduszce z rozchylonymi szeroko nogami, obejmuje nimi biodra klęczącego przed nią mężczyzny. kobieta leży na poduszce z rozchylonymi szeroko nogami, którymi opiera się na barkach klęczącego przed nią mężczyzny. Pozycja na kolanach Pozycja na kolanach Pozycja siedząca Pozycje tylne kobieta jest pochylona przed mężczyzną z lekko rozsuniętymi nogami a mężczyzna stoi za nią. kobieta klęczy i pochylając się do przodu opiera się dłońmi o podłogę, natomiast mężczyzn klęczy lub stoi za nią. kobieta klęczy i opiera się dłońmi o podwyższone podłoże, natomiast mężczyzn klęczy za kobietą. kobieta pochyla się do przodu na stojąco i wyprostowanymi rękami opiera się o podłoże, natomiast mężczyzna stoi za kobietą. kobieta leży, rozchyla szeroko nogi, podczas gdy mężczyzna leżąc na kobiecie wprowadza członek do pochwy. Stojące kobieta pochyla się przed mężczyzną lekko rozsuwając nogi a mężczyzna stoi za nią. Pozycja stojąca z podtrzymywaniem kobiety mężczyzna podtrzymuje za uda lub pośladki kobietę, która nogami obejmuje biodra mężczyzny. Pozycja stojąca partnerzy zwróceni są do siebie twarzami. Pozycja z wykorzystaniem mebla Pozycja z wykorzystaniem mebla Standing carry Pozycje oralne Kobiety w pozycji 69Pozycja 69: kochankowie ułożeni są w odwrotnych kierunkach, pobudzając się jednocześnie. Jedno z partnerów może po prostu leżeć na drugim, lecz z głową w przeciwnym kierunku, tak że usta obojga powinny znajdowa się na wysokości narządów płciowych partnera. Partnerzy leżą na boku, głowami zwróceni w przeciwnych kierunkach, twarzami ku sobie. Nogi partnerów są odchylone do tyłu, odsłaniają okolice narządów płciowych. Kochankowie opierają swoją głowę na wewnętrznej powierzchni leżącego płasko uda partnera, tak by wargi i języki obojga mogły swobodnie operować na obszarach ich zainteresowania. Seks grupowy Podwójna penetracja Trzy kobiety Podwójna penetracjaPenetracja może być wykonana z użyciem palców, stóp, palców stóp, wibratorów lub klasycznie - penisem. Podwójna penetracja (ang. DP) - jednoczesna penetracja, odbytu i pochwy, odbytu i ust, lub ust i pochwy. W przypaku jednoczesnego penetrowania pochwy i odbytu pozycja ta bywa nazywana sandwichem. Podwójna analna penetracja - jednoczesna penetracja odbytu przez dwa penisy lub inne obiekty Podwójna penetracja pochwy i odbytu (ang. DVDA) jednoczesna penetracja dwoma penisami odbytu i dwoma pochwy, fizycznie niemożliwa. Termin ten zyskał popularność za pomocą filmu Orgazmo twórców serii South Park. Podwójna penetracja pochwy - jednoczesna penetracja pochwy przez dwa penisy lub inne obiekty Sandwich - troje partnerów, jedna osoba znajduje się pomiędzy pozostałymi dwoma. Kobieta znajduje się pośrodku, jeden partner penetruje jej pochwę, drugi odbyt]]></description><pubDate>Fri, 26 Oct 2007 09:55:02 +0200</pubDate><dc:creator>lukasz.z.84</dc:creator><guid isPermaLink="true">https://milosc-zdrada.iq24.pl/temat/4370#k20441</guid></item></channel></rss>
